Mindfulness kavramının kaynağı doğu kültürüdür. Özellikle son yıllarda ortaya çıkmış ve ismi itibariyle batıda keşfedilmiş ve oradan yayılmış gibi gözükse de kökeni çok daha eski çağlara ve Hindistan’a dayanır.
Mindfulness kavramı yaşamın altın anahtarı olarak “her ana odaklanarak yaşamaya” işaret eder. Tüm dikkat an’da olmalıdır, o an’ı her ne dolduruyorsa ona odaklanmak esastır. Yani basitçe mindfulness aslında popüler kültürdeki “anda yaşamak” denen kavramın karşılığıdır.
Tabii bu anlamda an’da olup biten ve dikkat edilmesi gerekenleri ikiye ayırmak gerekir:
1- Dış dünyanın sanal gerçekliği
Bunlar 5 duyu organımıza ulaşan verilerin beyin tarafından işlenmesi sonucunda elde edilen bilgidir. Dış dünyaya odaklanmak demek, o an her ne yapıyorsanız ya da dış dünya gerçekliğinizde her ne varsa tüm dikkatinizi ona vermek demektir. Eğer bir yürüyüş yapıyorsanız ayaklarınızın bastığı yaprakların çıkarttığı seslere, çiçeklerin kokusuna, ağaçların rengine ve yüzünüze değen serinletici rüzgârın hissine odaklanmak, onların farkında olarak anı deneyimlemek iyi bir örnek olarak verilebilir. Kitap okuyorsanız kelimelere, yemek yiyorsanız yemeğin tadına ve kokusuna, bir arkadaşınızın derdini dinliyorsanız onunla empati kurarak onun anlattıklarına, onun sözlerine odaklanmak gibi.
2- İç dünyanın kalıcı gerçekliği
İç dünya duygu dünyasıdır. Bizim asıl ruhsal halimizi ve buna bağlı olarak yaşam kalitemizi belirleyen gerçek dünya burasıdır. Dış dünyada yaşanan deneyim her ne olursa olsun dikkati iç dünyada da tutmak gerekir ki, asıl yaşam özetle her iki dünya arasında anlam ve denge kurma çabasıdır. Ne tür duygular deneyimliyorsunuz, bu duygular kendini sizde nasıl gösteriyor, bedeninizi nasıl etkiliyor? Bakın bakalım o duygular size ne anlatmaya çalışıyor? Ve bunlar gerçekten o ana mı ait yoksa kökenleri çok daha eski başka deneyimlere mi dayanıyor?
Mindfulness kavramı yaşamı duyular vasıtasıyla dış dünyanın, duygular vasıtasıyla da iç dünyanın tam farkındalığı ile yaşamak demektir. Bu da her iki tarafa da odaklanma gerektirir.Eğer bu gerçekten başarılabilirse iki dünya arasında anlam kurulabilir. Ancak bu durumda kişi tedbir alma modundan çıkarak hayatta olumlu bir yaratım moduna geçebilir.
Peki odaklanma bu kadar zor mu ki böyle kavramlara gerek duyuyoruz? Odaklanmayı bozan faktörler nelerdir?
Mindfulness kavramını anlatırken altında belki de vurgulanması gereken en önemli kavram yapılması gerekenlerden (odaklanmak) ziyade yapılaması gerekenlerin de (düşünmek) altını çizmektir. Eğer anı düşünerek -yani olan biteni analitik olarak yorumlayarak- deneyimliyorsanız, anda değilsiniz demektir. Gözlemleyerek anlamlandırma ise çok daha üst seviyede bir bilincin ifadesi olarak aslında her insanın donanımında mevcuttur. Mindfulness bu bilincin kullanılması yeteneği olarak da ifade edilebilir.
İstemsiz ve kontrolsüz düşünce insanoğlunun en bilinçsiz bağımlılığı haline gelmiştir
Oysa analitik zihnin bir sonucu olan düşünce süreçlerine gün içinde ihtiyaç duyduğumuz durumlar sanılandan çok daha azdır. Zihnin görevi sürekli dış dünyayı analiz ederek sonuç üretmek değildir. Bu dış dünyanın tehdit olarak algılanması sonucunda tepki vermeyle sonuçlanır ve tepki kişiyi ilerletmez.
O yüzden mindfulness’ı şekilde tarif etmek de kanımca mümkündür: “yaşamı düşünmeden (etiketlemeden, yargılamadan, suçlamadan), sadece farkındalıkla anlamlandırarak deneyimlemektir”
Burada yine önemli olduğunu düşündüğüm bir konuya da parmak basmak iyi olabilir. Batı kökenli gibi lanse edilmiş bu kavram yanlış bir isimle tanımlanmıştır. “Mind-ful”ness kişide “zihin ile doluluk” ya da “tam akıl”lılık durumlarına çağrışım yapmaktadır. Oysa kavramın anlatmaya çalıştığı durum kişinin “zihinsiz” ya da “zihni aşmış” bir bilinç ile yaşanacak bir hayat deneyimine atıfta bulunur.
Özetle mindfulness doğru yaşam sanatıdır
Dış dünyanın farkındalığını iç dünya ile eşleştirme kabiliyetidir. Yapılan her işi düşünmeden (düşünce dikkatin düşmanıdır) ve tam dikkat ile gerçekleştirmektir. Karşılaşılan durumlara zihnin kısıtlı algısının dışında çok daha geniş bir perspektiften anlayış geliştirme ve tepki verme yerine karşılık vermeyi seçme özgürlüğüdür. Özellikle olumsuz duyguların geçici olduklarını ve benliğin ayrılmaz bir parçası olmadığını fark ederek yaşamı sürekli ve kalıcı bir coşkuyla yaşayabilme yetisidir.
Daha detaylı bilgi ve deneyim için benimle istediğiniz zaman profilimdeki linkler vasıtasıyla irtibata geçebilirsiniz.
Bir deneyimden kaçınma davranışına karşıt bir mantık içerir. Deneyimden kaçmak yerine onu yaşarken ki durumu, bütün dikkatini vererek gözlemlemeyi, kısacası o ana odaklanmayı savunur. bir çeşit maruz bırakma diyebiliriz. Mesela diyerimki ben örümcekten korkuyorum örümcekten kaçmaktansa korktuğum esnada neden korktuğumu anlama çalışmak ve o anı gözlemlemek (titriyormuyum-kalbin nekadar hızlı atıyor gibi) ve bunun sonucunda korkumu yememe sağlamak gibi nedense benim aklıma gestalt terapisi geldi benzer bir yöntem izliyor :)
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Merhaba.
Mindfulness kavramının kaynağı doğu kültürüdür. Özellikle son yıllarda ortaya çıkmış ve ismi itibariyle batıda keşfedilmiş ve oradan yayılmış gibi gözükse de kökeni çok daha eski çağlara ve Hindistan’a dayanır.
Mindfulness kavramı yaşamın altın anahtarı olarak “her ana odaklanarak yaşamaya” işaret eder. Tüm dikkat an’da olmalıdır, o an’ı her ne dolduruyorsa ona odaklanmak esastır. Yani basitçe mindfulness aslında popüler kültürdeki “anda yaşamak” denen kavramın karşılığıdır.
Tabii bu anlamda an’da olup biten ve dikkat edilmesi gerekenleri ikiye ayırmak gerekir:
1- Dış dünyanın sanal gerçekliği
Bunlar 5 duyu organımıza ulaşan verilerin beyin tarafından işlenmesi sonucunda elde edilen bilgidir. Dış dünyaya odaklanmak demek, o an her ne yapıyorsanız ya da dış dünya gerçekliğinizde her ne varsa tüm dikkatinizi ona vermek demektir. Eğer bir yürüyüş yapıyorsanız ayaklarınızın bastığı yaprakların çıkarttığı seslere, çiçeklerin kokusuna, ağaçların rengine ve yüzünüze değen serinletici rüzgârın hissine odaklanmak, onların farkında olarak anı deneyimlemek iyi bir örnek olarak verilebilir. Kitap okuyorsanız kelimelere, yemek yiyorsanız yemeğin tadına ve kokusuna, bir arkadaşınızın derdini dinliyorsanız onunla empati kurarak onun anlattıklarına, onun sözlerine odaklanmak gibi.
2- İç dünyanın kalıcı gerçekliği
İç dünya duygu dünyasıdır. Bizim asıl ruhsal halimizi ve buna bağlı olarak yaşam kalitemizi belirleyen gerçek dünya burasıdır. Dış dünyada yaşanan deneyim her ne olursa olsun dikkati iç dünyada da tutmak gerekir ki, asıl yaşam özetle her iki dünya arasında anlam ve denge kurma çabasıdır. Ne tür duygular deneyimliyorsunuz, bu duygular kendini sizde nasıl gösteriyor, bedeninizi nasıl etkiliyor? Bakın bakalım o duygular size ne anlatmaya çalışıyor? Ve bunlar gerçekten o ana mı ait yoksa kökenleri çok daha eski başka deneyimlere mi dayanıyor?
Mindfulness kavramı yaşamı duyular vasıtasıyla dış dünyanın, duygular vasıtasıyla da iç dünyanın tam farkındalığı ile yaşamak demektir. Bu da her iki tarafa da odaklanma gerektirir. Eğer bu gerçekten başarılabilirse iki dünya arasında anlam kurulabilir. Ancak bu durumda kişi tedbir alma modundan çıkarak hayatta olumlu bir yaratım moduna geçebilir.
Peki odaklanma bu kadar zor mu ki böyle kavramlara gerek duyuyoruz? Odaklanmayı bozan faktörler nelerdir?
Mindfulness kavramını anlatırken altında belki de vurgulanması gereken en önemli kavram yapılması gerekenlerden (odaklanmak) ziyade yapılaması gerekenlerin de (düşünmek) altını çizmektir. Eğer anı düşünerek -yani olan biteni analitik olarak yorumlayarak- deneyimliyorsanız, anda değilsiniz demektir. Gözlemleyerek anlamlandırma ise çok daha üst seviyede bir bilincin ifadesi olarak aslında her insanın donanımında mevcuttur. Mindfulness bu bilincin kullanılması yeteneği olarak da ifade edilebilir.
İstemsiz ve kontrolsüz düşünce insanoğlunun en bilinçsiz bağımlılığı haline gelmiştir
Oysa analitik zihnin bir sonucu olan düşünce süreçlerine gün içinde ihtiyaç duyduğumuz durumlar sanılandan çok daha azdır. Zihnin görevi sürekli dış dünyayı analiz ederek sonuç üretmek değildir. Bu dış dünyanın tehdit olarak algılanması sonucunda tepki vermeyle sonuçlanır ve tepki kişiyi ilerletmez.
O yüzden mindfulness’ı şekilde tarif etmek de kanımca mümkündür: “yaşamı düşünmeden (etiketlemeden, yargılamadan, suçlamadan), sadece farkındalıkla anlamlandırarak deneyimlemektir”
Burada yine önemli olduğunu düşündüğüm bir konuya da parmak basmak iyi olabilir. Batı kökenli gibi lanse edilmiş bu kavram yanlış bir isimle tanımlanmıştır. “Mind-ful”ness kişide “zihin ile doluluk” ya da “tam akıl”lılık durumlarına çağrışım yapmaktadır. Oysa kavramın anlatmaya çalıştığı durum kişinin “zihinsiz” ya da “zihni aşmış” bir bilinç ile yaşanacak bir hayat deneyimine atıfta bulunur.
Özetle mindfulness doğru yaşam sanatıdır
Dış dünyanın farkındalığını iç dünya ile eşleştirme kabiliyetidir. Yapılan her işi düşünmeden (düşünce dikkatin düşmanıdır) ve tam dikkat ile gerçekleştirmektir. Karşılaşılan durumlara zihnin kısıtlı algısının dışında çok daha geniş bir perspektiften anlayış geliştirme ve tepki verme yerine karşılık vermeyi seçme özgürlüğüdür. Özellikle olumsuz duyguların geçici olduklarını ve benliğin ayrılmaz bir parçası olmadığını fark ederek yaşamı sürekli ve kalıcı bir coşkuyla yaşayabilme yetisidir.
Daha detaylı bilgi ve deneyim için benimle istediğiniz zaman profilimdeki linkler vasıtasıyla irtibata geçebilirsiniz.
Sevgilerimle.