İnsan herkesten önce kendine mi dürüst olmalıdır?

Daha 2 gün önce böyle bir şey yaşadım. Verilen sözü tutabileceğine inandığım birisi vardı, 2 gün evvel tutmayacağını söylediğinde bi soğuk su içmiş gibi oldum. Kendine dürüst olmak yetmiyor, karşındakinin de dürüst olması lâzım ki önünü görebilesin.

Elbette, kendine sahteleşen insan bir süre sonra kendine de yabancılaşır. Sonra tam olarak kendine dair neyin ne olduğunu bilmediği bir sisin içinde yürür.
Henüz bu bulanıklığı çözemeyen biri çevresine karşı ne kadar netlik kazanabilir?
Hiç.
Kendimizi en çok yine biz anlayabiliriz ve yine biz kalıplaşmış yargıları içimizde reddedebiliriz. En netliği yine kendi içimizde biz hak ediyoruz. Bundan gelen farkındalıkla zaten çevreye karşı dürüst olmak zor olmayacaktır.
Sahte çiçeklerle gezenler, içinde kendine de zaten çoktan sahtedir.