Örümcek korkusuna benzer bir durum. Her örümceğin zehirli olmadığını anlarsınız bir gün ve ona göre yaşarsınız. her yalnızlık da aynı değildir. Kimisi bazen mutlu bile eder insanı.
2
2 Yorumla
Soran
1 yıl
Kesinlikle bazı insanlar bu durumdan zevk aldığını ve mutlu olduğunu belirtiyor.
Ruhsal ihtiyaçlarını karşılayamamaktan korktuğu için yalnızlıktan korkar insan... Eğer insanlar yoksa bize sağladığı faydalar da yok, bizi kötüye ittiğini bahane edebileceğimiz negatiflikleri de yok. Yalnızlık platosunda her şeyin sorumlusu da kaynağı da biziz. Korkutucu geliyor kulağa...
Vicdan da tam yukarıdaki sebeple yalnızlıkta yakalar. Suçlayacak kimsemiz kalmadı, artık her şeyim mesuliyeti bizde...
İçimizdeki kötünün farkına varmak da yeni suçlayacak sebepler aratır ve varoluşa kadar sürer gider.
Yaşamak kaçmanın aksine ihtiyacımız olanı sahiplenmek. İçimizdeki kötü hakkımızı bir başkasına devretmeyi elbette istemeyecek 🙃
Yalnızlık herkese korkutucu gelmez. Daha bunu tatmamış, düştüğünde birileri tarafından kaldırılmış, her elini uzattığında tutunacağı bir dal bulmuş kişilere korkutucu gelir. Bu duygunun ardından tek başına olduğunu hatırlar ve böyle zamanlarda kendi kendine kalkması gerektiğini. Bu kırılma noktasıyla kişi yalnızlığa eskisi gibi bakmayacaktır. Kişi kendi derdini, kendi başına taşıma kapasitesinde olduğunun farkındalığıyla yaşayacaktır.
Yaşamak yalnızlıktan kaçmanın bir yolu değil, yalnız da yaşanabilir.
Bazı kişiler başka kişilerle anlam bulurlar birlikte yaşamayı severler. İşte onlar korkar çünkü o zaman anlamsız ve sıkıcı gelir onlara. Kendilerinden kaçanlar da var.
O bahsettiğn iki sorgulama da dahil diğer sorgulamalar da o anda gelir çünkü kişinin dikkatini dağıtacak başka bir şeh yoktur, kendisiyle kalmıştır ve aynı zamanda da üstte bahsettiğim gibi birisi ise hormonları da dip yapmış melankolinin içinde kalmıştır 😀
1
7 Yorumla
Soran
1 yıl
Ya hepsini ayrı ayrı sorsaydım darılırlardı : ) torba buradan gelmekteydi demek. hahah bende diğer soruda torba ne alaka diye düsünüyordum. : )
Bilgilendirici açıklamalar olmuş.
Melankoli sonucu mu yalnız hissederiz yoksa yalnız olduğumuz icin mi o duruma düşeriz
Yalnız kaldığında kendi içine dönüp, zihninin kalbinin ruhunun derinliklerine inip tefekkür etmek ilk başta bir huzur verse de, bu süreklilik haline gelince anıların ve yaşananlarin, hedeflerin ve hataların, neyim nereden geliyorum nereye gidiyorum sorularının mücadelesiyle bir hüzün ve ızdırap düşüyor payıma..
Yalnızlık, kendimizle baş başa kalmak anlamına gelir. Bu da, içimizdeki korkular, endişeler ve sorularla yüzleşmemizi gerektirir. Bu durum, bazı insanlar için oldukça rahatsız edici olabilir. Yalnızlık ve beraberinde getirdiği sorgulama, aslında birbirini tamamlayan iki kavram gibi. Hangisinin daha "korkunç" olduğu kişiye ve yaşadığı deneyime göre değişir.