Hayattan beklentisi kalmamis olmak , hayattan skilmak , varolus krizi?

Ahh be Ayşe çok yanlış düşünüyorsun öncelikle bu denli karamsar ve mutsuz olmanı anlıyorum tamam kaygıların var korkuların var ve kendini çok değersiz hissedip hayata bir şekilde tutunmaktan korkuyor ve başaramam endişe ile hareket ediyorsun fakat sen başarmanın bir iş bulup çalışmak olduğunu aklından çıkar çünkü çalışanlar bile mutlu değil bak mesela ben mühendisim, işim gücüm var ama mutlu muyum hayır zaten en büyük hatayı hep mutluluk peşinde koşarak yapıyoruz ve kendimizi hedeflere şartlamış olmamız en büyük hata, aile baskısı, toplum baskısı derken psikoloji kalmıyor. Yani diyeceğim şu ki asla intiharı çare olarak görme aklından sil, gün doğmadan neler doğar demişler 😊 istersen Arkadaş olabiliriz 🤗

Merhaba öncelikle. Nerden başlamalıyım bilemiyorum ama sana söylemek istediğim bir kaç nokta var yazdıklarının içeriğiyle alakalı ben sana akıl verip eleştirmeyeceğim kimin neler yaşadığını gerçekten bilemeyiz. Evet hepimiz bir organizmayız ve evren çok büyük ama dünyanın yaşanabilir olmasını sağlayan da bizden çok ama çok küçük mikroorganizmalar. Ve onlar bizim faydamıza bir şey yaptıklarının farkında değiller onlar yaşamlarına son vermek istediklerin de biz yok oluruz aslında ama onlar bunun farkında değiller. Aslıdna bizde evrende bilmediğimiz anlamlandıramadığımız bir sistemin gerekli olan yaşam formlarıyız. Çok karmaşık konuştuğumun farkındayım ama bişeyleri düzeltmek ya da değiştirmeye çalışmadan herşeyi Bırak ve başka alana yönlen bence biraz daha dünyayı yaşamı anlamaya çalış dinsel bir arayıştan bahsetmiyorum madem senin için her şey anlamsız bence biraz daha bazı şeyler için öğrenmek için yaşamaya değer. Evrenin en küçük noktasından en büyük noktasına kadar yaşamın ne olduğunu öğrenmeye çalış bence kendine bir noktada yeni bşr hayat açabilecek bir kapı bulacaksın. Bunu daha spesifik bu kadar kısa metinde anlatabilir miyim bilmiyorum ama şunu düşün evrenin başka bir yerinde artık senin fikirlerini bilen başka birileri var seninle etkileşime geçebilen yalnız değilsin bunu hisset mesela bu kelimeşer sen olduğun için var sen varsın diye sana özel

Öncelikle yaşlı değilsin. Daha genceciksin. Ayrıca çalışmak kölelik olsada aynı zamanda sosyalletigin o duvarlarin arasından çıkıp hayata karıştığın bazen nefes aldığın bazen kendi üstüne koyduğun bir şey.. Bazen de berbat ama hayat bu zaten.. Önemli olan bu berbat anlarında nefes kesici anlar yaratmak.. Bazen bir an stresi geçirdiğin bir çok güne bedel olabiliyor.. Uzayda yer kaplayan mikroorganizyiz buna katılıyorum önemlide degiliz bence qmq başka biri için önemli olabilirsin bir anlam katabilirsin zaten olayın güzelliği ve çekiciliği burada.. Önce ordqn kalkıp hayata karismalisin korkularinin seni yönetmesine izn vermemelisin.. Hergün aynı b. ktan şeyi yaşayacağına farklı b. Ktan şeyler yaşa.. En azından denemis ol.. Sonrasına bakarsın.. Belki ehi ummadığın bir şey senin için çok keyif verici olabilir.. Ama bunun içn şans vermelisin ve denemelisin :))

Hiç bir zaman umutsuz olma yaşadıkların her ne kadar zor olursa olsun. Seni anlayan kişiler illa ki çıkacaktır karşına. Bu hayatta hiç bir şey imkansız değil yaşamına son vermeyi düşünmen birşeyleri değiştirmez. Kendine vakit ayır en basiti yürüyüş yapmayı dene. Güzel arkadaşlıklar edinmeye çalış. Ailenle birşeyleri paylaşıp çözüm yolu bulmaya çalış. Umarım her şey düzelir mutlu huzurlu olursun