Bazen bulunduğumuz yerden çıkmak isteriz de bir şey tutunmamızı engeller. O sırada zaman dışarıdan ayrı bir şekilde işler gibi. Zihnimizde her şey akışındayken, hayat kargaşasında her şey farklı bir ivme kazanıyor gibi. Olmak istediğin yerde misin? Yoksa olduğun yer ve olmak istediğin yer arasındaki çelişkide misin?
Evet bunu hep fiziksel olarak düşünürüz ama zihinsel bir gelişimimiz var ve bunun da olmasının istenildiği yer pek düşünülmez😸
Zihinsel olarak ne olsa tam olarak olmak istediğin yerde olursun? Ya da neden olmak istediğin yerde değilsin? Olmak istediğin nasıl bir yer?
Onun dünyasında her şey olması gerektiği gibi işlemiyor ondan. Sana söylemiştim hayali evrenimizde olmasını istediğimiz her şeye sahibiz. Ben bulutlardan bir yumak olup yıldızların yolunda onlara basarak ilerlemek istiyorum. (Toz pembiş gözlükler takılmıştır efendim)🕺
Ahahah doğru senin içinde yeşillikle denizin bulunduğu bir kısımda vardı. Doğal malzemeler kullanman mantıklı😸 Ben haşır neşirim odunlarla, hallederiz😅
Bir yeri güzelleştirmek bizim elimizde aslında. Bu yüzden ben buraya ait değilim, çevrem çok kötü diyerek hayıflanmak ve ütopik bir dünya kurup orada yaşamak yerine yaşadığımız dünyayı ufak adımlarla ve gerçek bir çabayla düzenlemeliyiz. Belki senin durduğun kare 5 adımlık bir yerden ibaret ama onu güzelleştir. Öyle güzel bak ki orası bir bahçe olsun, kısa ömrüne rağmen kelebeklerin saklanmak isteyeceği kadar temiz ve baharı hatırlatan. Benim hayalim de bu. Farklı dünyalar keşfedip kendi renklerime boyamak değil. Dünyamı aydınlatıp çiçeklerle bezemek. İnsanlara rağmen yaşatmak.
Bazen ulaşamak istediğimiz yer hiç gitmek istemeyeceğimiz yerler de olabilir, hayatı sorgularken ya da yaşamı isyana düşmemeye özen gösteriyorum çoğu zaman ama bazen bunu başramayız insanız sonuçta yaşarız ve sık sık şaşarız...
İnsanın olmak istediği yerin bana göre sonu yoktur burada önemli olan olduğun yeri ne kadar kabullenip, ne kadar şükür ediyoruz ya da ediyor muyuz..
Hayat çok kısa olmak istenilen yerler ise sonsuz bu yolculuk bitmez anı yaşamak lazım dolu dolu ve hep bir level altta dönüp unutmamak gerek.
İçten içe var olan açlığı doyurmak mümkün değil. Her istenilenin elde edilişinde başka bir açlık doğacaktır ve bunun sonu yok. Bu şekilde anı kaçırıyoruz. Doğru bir noktaya değindin, teşekkür ediyorum🙇🏼♀️
Ne için çabalıyoruz ya da ne yapıyoruz çok büyük boşluklar yaşarım bazen ve açlık hissini durduramam o anlara saplanıp kalmamayı öğrendim, kafes içinde bir kuş gibi ötmekten ötede uçmak var şu an da tamda...
Zihnimin ve kalbimin, zamanın ve mekanın üzerinde bir temeli olsun istedim. Kurdukları şehirler, ruhunu bahşeden bir doğa ve tüm bu taş yapılar. Bir yerde mi olmam gerekiyor, olduğum yere mi güneşi doğurmalıyım.. Nereye gidersem ve nerede olursam olayım, yaşadığım yer kafamın içiyle sınırlı ve ruhumun arzuları ile anlam kazanacak. O yüzden bulunduğum yere bir enerji, bir ruh üfleyerek mavi auralar ile çevrelemekten yanayım.
Çelişkide değilim daha iyi yerlere gelmek istiyorum.
Olduğum kişiden belkide hicbir zaman memnun olamayacağım. Cünkü cok eksiğim var hayattan yana, bilgiden yana , duygulardan yana.
Biliyorum ki kendim icin , yine benim dışımda bunu başarabilecek kimse yok.
Sorun şuydu ki.. zamanin azizliğine uğramıştım ve bazı seyler icin cok gec kalmıştım.. ama bu savaş vermeyeceğim manasına gelmeyecekti. Şartlar kötü de olsa.
Bedensel olarak olmak istediğim yerde gibiyim. Ama ruh ve kalp olarak sık sık yaklaşıp uzaklaşıyorum. Ama pes etmiyorum ve olmak istediğim yerde olacağım.
Olmak istediğim yerde değilsem bile, oraya giden yolda ilerliyorum. Hayatın beni bazen şaşırtan yollarından geçiyorum ama her adım bir şeyler öğretiyor. Belki şu an her şey tam istediğim gibi değil, ama bu da bir süreç. Asıl önemli olan, hedeflerime doğru kararlılıkla yürüyüp bu yolda kendimi geliştirebilmem.
Bence kendinedir. Alışkanlıkla zaman içerisinde değişir. Zaman bu yüzden kıymetli oluyor o süreçte. Ama kendine yabancılaşmakta, duyguları be mantığı paramparça edilmiş, bu rasyonelliğin altında ezilmiş kendi bütünlüğü yok olmuşluktur. İçinde bulunduğu durumun asıl kişisi değil, sanki herhangi bir parçası olmuşsun gibi hissettirir.
Olmak istediginiz yerde iseniz hayalleriniz çok ufak demekdir.
Yüksekteki bir hayale ulaşmak için kademe kademe çalışmalısınız. Çok yüksek hayalleriniz olmalıki onlara ulaşmak ufak başarıları kazanarak oldugunu anlayabilmelisiniz.
Bir zamanlar olmak istediğim yerde değildim. Neden diye soracak olursak ben ortaokul lise zamanında devlet memuru olup uzun yıl çalıştıktan sonra yeşil pasaport almayı istiyordum. Her fırsatta dua ediyordum. Bir süre özel sektörde çalıştıktan sonra Devlette işçi oldum. Çalıştığım kurumda masabaşı çalışan arkadaşların zorluklarını görünce Allaha şükür ettim. Demem o ki kader bizi olmak istediğimiz yere götüremez. Çünkü her bireyin olmak istediği yer farklı
aslında olmak istediğim yer onun kollarının arası ama ne yazık ki şuanki şartlar onun yanında olmama izin vermiyor keşke her gün birlşkye uyuyup uyansak ama beklemek çok zor
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
1 yıl
Hayır ama dostluk yonden iyi bir dost kardeş yoldaş olarak evet istedim. İsleri gucleri rast gelsin.