Hayatınızdan sonsuza dek çıkardığınız birileri oldu mu?

Evet uzun yıllar süren uzak mesafeden bir iliṣkim vardı. Ne evlenebiliyorduk ne beraber olabiliyorduk nede ayrılabiliyorduk. Haliyle zamanla durum toksik olmaya bașladı. Gereksiz kıskançlık krizleri, kavgalar, küfürler havada uçușuyordu. Ben bu iliṣkiye biraz zor bașlamıṣtım. Daha çok gençtim ve sevilmek istiyordum haliyle internetten biriyle tanıṣtım çok ilgiliydi çok hoṣ kelimeler vs. konuṣuyordu benimde o zamanlar bu durumlar çok hoṣuma gidiyordu. Sonra adam bana fotosunu gösterdi hayatımda gördüğüm en çirkin ve en yaṣlı erkeklerdendi. Yani ben o zamanlar 19/20ydim o da 23/24 falandı (doğru yaṣı bu arada) ama görsen dersin sanki adam 50 yaṣında. Yanıma hiç uymuyordu ama benim o zaman ki deli kafam yüzünden neyse dedim sevdikce güzel gelir herhalde gözüme diye baṣladım. Kendime yaptığım en büyük saygısızlıklardan birisiydi. Adam zaman geçtikce bağımlılık haline geldi çünkü sürekli konuṣuyordum. Haliyle ayrılmakda acı veriyordu o yüzden ayrılamıyordum. Iliṣkinin 2. senesinde yorulduğumu fark ettim ve artık devam edemeyeceğimi anladım. Sonra baya bi devam etti ama bi zaman sonra artık kendime ayrıl artık ne olacaksa olsun dedim ve ayrıldım. Sonrada asla ardıma bakmadım. Bu adamla ayrılığımızın 6. yılı falan ama her hatırladığımda hayatımda verdiğim en iyi karardı diyorum ve tek piṣmanlığım ise o kiṣiden erken ayrılmamıṣ olmak. Hayatım çok daha farklı olabilirdi. Buda elbette bir tecrübe ve yaṣanması gerekiyordu. Ṣimdilerde ise hoṣlanmadığım ve saygı görmediğim kimse ile 1 gün dahi konuṣmuyorum.