Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Geçmişte gereğinden fazla yalnız kaldım, özellikle çocuklukta. Ailemle bir ilişkim vardı ama dış ortamda genelde yalnızdım, neredeyse her zaman arkadaşlarım oldu, genelde azdı arkadaşlarım, ama ben kendi sıkıntılarımı söylemezdim, her şeyi gizlerdim. Küçüklükten duyulan; ne dertler var buna mı üzülüyorsun, lafı yüzünden her şeyi içime attım.
Şimdi konuşunca susmuyorum. Dershaneye gidiyorum, bazen arkadaşların yanına gidiyorum aşağıya, konuşuyoruz falan, ama ben yine içimde bir şeyleri eksik hissediyorum. Artık yüzeysel ilişkiler fayda etmiyor.
Ne derler var buna mı üzülüyorsun lafı yüzünden; bir gün gerçek büyük bir sıkıntım olduğunda onu bile farketmedim. Çok sonra tokat gibi çarptı her şey, içime ne attıysam çıktı. Şimdi atmıyorum genelde, ama yine de geçmiyor... Gülüyorum ama içimde hissedemiyorum uzun zamandır böyl, bir kaç yıldır..
Kronik yalnızlık oluşmuş sanırım. Normalde neşeliydim güldüğüm zamanlar.. şimdi gülsem bile içimde gülemiyorum, her an bu durum böyle, cidden gülemiyorum içten.. Kahkaha atıyorum, gerçekten o an komik geliyor, ama içimde gülemiyorum...
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
2Cevap
O zamanlar yaşayamadığın şeyler içinde kalmış. Bu etkinin sebebi bunlar. Muhtemelen uzun bir süre hiçbir şeyi düşünmeden hayatı yaşamalı ve hiçbir şeyi (aşırı abartma tabii) içinde tutmamandır.
Bu olayları ilk yaşadığın zamanlar ailenden ilgi görmemek olduysa, onlardan şimdi ilgi alarak da bu açığı kapatabilirsin.
Bilmiyorum ben hala bazen çocukmuşum gibi ilgi istiyorum abim var bana gülüm dediğinde kızım dediğinde şefkatle yaklaşınca genelde çok mutlu oluyorum yaşı benden büyük biraz babamın birinci eşinden 42 yaşında ama genç duruyor ben ise 22 olmaya 5 gün kaldı ailem bilmiyor görüştüğümü görüşmek de telefon işte o Antalya da ben Afyon bitmemesin sebebi babam.. babam kendi oğlu ona geldiğinde 16 yaşında 2 kez geldiğinde hep reddetmiş onu ailemiz bozulurmuş ona göre eski karısını yani annesini getirirmiş abim ona göre babam da biraz sıkıntılı zaten psikolojik olarak bilmiyorum ya son zamanlarda sevgili ilişki de istemiyorum içimden hiç gelmiyor ne bileyim abi daha güzel geliyor bana sevgili gider belki ama kardeşin gitmez ki genelde onun korumaya çalışması daha güzel geliyor.. geçmişte abi istemezdim tanışmadan önce çünkü o zaman erkeklerle arkadaş olarak yazışırdım kızar bana diyordum olsa şimdi umrumda değil istemiyorum zaten kimseyi
Meseleni genel olarak çözdüm bence.
Takibe aldım.
Belki geç görürsün. O yüzden buraya yazayım ben:
En temel çözüm, babanın sana tam da istediğin gibi davranması. Ancak bu pek olası durmuyor. Bu durumda abinin sana bir baba gibi davranmasından hareket ile anlıyoruz ki evlenirsen, eşin de bu şekilde babacan bir tavır ile sana yaklaşır ise içindeki bu karanlık büyük oranda dağılır. Abinin yaptığından daha güçlü bir etki yapar.
Şu an hayatında kimseyi istemiyor oluşun muhtemelen abinin sana tavri ile doyuyor olmandan kaynaklanıyor.
Meselenin özeti böyle.
Zor zanaat bu , umarım sıkıcı geçmiyordur