Düşünceli olduğunuzda neler hissedersiniz?

❀ Düşünceli olduğumda içimden bir sessizlik yükselir. Etrafımdaki sesler sönükleşir, kendi içime çekilirim. O anlarda her şey daha ağır gelir; basit bir soru bile zihnimi doldurur. Cevap bulamam ama sormaktan da vazgeçemem. Ne tam huzur vardır ne de tam bir huzursuzluk.

Bir şeylere takılırım; bazen bir kelimeye, bazen bir hatıraya. O takıldığım şey büyür, başka şeylerle birleşir, önüme bir sürü başka yol açar. Her bir yola adım atmak isterim ama hiçbirine tam anlamıyla girmem. Bu düşünceler beni hem rahatlatır hem de yorar.

Çoğu zaman korkutucudur. Çünkü kendimle baş başa kalırım, maskelerden uzak.. Ama aynı zamanda bu anlar, kendime en yakın olduğum anlardır.

Düşüncelere daldığımda genellikle bir ağırlık hissederim.

Sanki düşünceler beni derinlere çekiyor ve çıkış yolunu bulmak zorlaşıyor gibi.

Zihnimdeki karmaşa bazen huzursuzluk, bazen de bir tür hüzün bırakır bende..

Fakat ilginç bir şekilde, bazen bu dalış beni daha iyi anlamaya da götürebiliyor. Düşüncelerden tamamen kaçmak yerine onlarla baş etmeye çalışırım genel olarak.