İçinizde neler biriktirdiniz karanlık mı yoksa baktığınızda gülümseten şeyler mi?

Çevirisi yok gibi bu tahribatın sakallarım eski bi kitap cildi kadar tozlanmış zamana yenik düşense saçlarım ellerim mesela benim degilde ruhumdaki çocugun gibi yaşamayı seven çocugun bakışlarım artık birine bi anlam içermeyecek kadar donuk ve yorgun nefes alış verişim kalbimin ritminden yavaş çatık kaşlarım içimde büyüyen karanlığa bi başkaldırı sigaralarım eskisinden tatsız bitişlerini anlayamayacagim kadar şarkılarım sessiz ve derinden ruhum mu onu sormayın beni terk edeli bi asır geçmiş gibi hislerimde bu limanı terk etti sonunda bi tek ben kaldım bi deri bi kemik yolum taştan topraktan görünmüyoken güvenli bi şekilde nasıl geçicem karşı tarafa bilmiyorum bu girdap yutucak gibi beni bi gün hiç ummadığım bi anda