Sinirleriniz zıpladığında nasıl sakinleşirsiniz?

Çok sinirlendiğimde eşya kırıyorum. En azından kimseye zarar vermiyorum zararı yine kendime oluyor maddi de olsa. Yani manevi yönden kendimi kurtarmış oluyorum bir nevi. En son evdeyken bulaşıkları sinirlendim kocaman bir saklama kabı vardı onu kırdım. Yıkasan yıkanmıyor, kocaman, makineye sığmıyor, elime geldiği an vurdum yere kırdım. Dediğim gibi en azından kimsenin kalbini kırmıyorum kendi kendime zarar veriyorum. Ondan sonra kırdıklarımı topladığım zaman, uğraşırken geçen zamanda rahatlıyorum. Yani kırıkları toplarken bu sefer sinirimi unutuyorum. Bir iki tane dene bir şey kırmayı rahatladığını göreceksin. Ama öyle maddiyat yüksek olan şeyler olmasın bardak falan gibi küçük şeyler. Gidip de cep telefonunu kırma sakın.

Sinirlerim zıpladığında önce kendimi yalnız bir köşeye çekip birkaç derin nefes alıyorum. Kendimi sakinleştirmek için ya sessiz bir ortamda sevdiğim bir şarkıyı dinlerim ya da kısa bir yürüyüş yaparım. Bazen içimden sayarak düşüncelerimi toparlamaya çalışırım. Çok bunaldıysam, sevdiğim birine durumu anlatıp dertleşmek de iyi gelir. Ama genelde, kendi içimde çözmeye çalışırım çünkü sinir anında başkalarıyla iletişim kurmak beni daha da geriyor. Bazen de bir şeyler yazmak, içimi dökmek rahatlatıcı olur. Sövme konusunda pek tercih etmem ama illa ki dolmuşsam sessizce içimden geçiririm.