Kendinizi çok kötü hissettiğiniz bir dönem de nasıl toparlanıyorsunuz?

Psikolojik çöküntü veya depresyon halinde insan bir gün önce yaşadığı mutluluklara bile anlamsız gözlerle bakıyor. Ve içinde istediğinin ne olduğunu kendisi de bilmediği bir çözüm arayışı başlıyor.

Fakat günlerce süren her şeye isteksiz, can sıkıcı bu periyodun çıkış noktası aslında başlangıç noktası ile aynı. Bizi bu derin düşünce girdabına hangi sorun veya hangi monotonlaşmış düşünceler ise kabullenip bir kenara kaldırdığımız an iç dünyamızla barışmaya başlıyoruz.

Zaman zaman hepinizden böyle dönemlerden geçiyoruz. Hayatın doğal akışında çok sıradan..

Burada birinci kural hayatta ki idealinden kopmamak. Hayat amacı kaybedildiğinde, oradan tekrar dirilmek çok güçleşir.

İkinci kural her şeyin mutlaka sona erdiğini bilmek. Yani zamanla hissedilen her negatif duygu azalır. Hatta bir yerde komple biter. Kısaca zamana terk etmek.

Üçüncü kural bu yaşanılandan sonuç çıkarmak. Bu yaşadığımızın bir anlamı var. Boşuna yaşanmıyor. Nerede hangi hatalar yapıldı ve bu süreçte neler ziyan edildi, burayı iyi okumak.

Bir rüya olarak okuyalım. Ve bu rüyadan güçlü çıkılması çok daha olası.

Ben aşırı kötü olmam öyle canım sıkılır abla geliyorum akşam sana derim iki yemek yer beraber takılırız çok içerlemem hayatımın içine kolay alabilirim ama kalbimin derinliklerine zor alırım

Haftasonunu bekliyorum genelde , uçak moduna alıp uzun yola çıkıyorum cumartesi akşam çıkış pazartesi gece yarısı dönüş , bu haftada İzmir'e gidicem mesela