Yüzleşmek istemediğin şeylerden kaçar mısın?

Kaçmam geçen sene evet kaçtım ama tuzağına düşmedim korkmadım tacizler edemedi zorla sahip olamadı hedefine ulaşamadı Allah'a şükürler olsun ki çünkü hep sezdim tuzakları önceden evet tuzağa düştüm oda işe yaradı kuzenin niyetini anlamaya kurtulmaya kardeşi bilmeden kurtardı önceden ilkten uyandım sonra rahmetli kuzenimin yanında tacizler ediyor kapı açılıyor bırakıyor sonra hep uyanıyordum sonra arkadaşıyla tuzak kurdular hep sezdim tuzakları kurtuldum Allah'a şükürler olsun ki

Kaçtıkça daha çok artıyor, üstüne gitmek lazım, halının altına süpürdükçe bir yerlerde patlaklık veriyor, büyüyor ve çiğ gibi oluyor. Bastırdıkça duygularımı beni uyandırdıklarında bağırıyormuşum, farkında da değilim, çünkü neden hep içime atmaktan, sonra dışıma vurdum duygularımı, uykumdan uyandırıldığım vakit bağırtılarımda bitti. Yüzleşilmeyen her duyguya vücut tepki verir, insan her duygusuyla yüzleşmeli, kendini tanımakta yüzleştikçe oluyor. İnsanlar boşuna parmağını emmiyor ya da altına kaçırmıyor, bazen bunların altında yüzleşmemek var, tepkisiz kalmak var lakin yüzleşmek öyle zor ki, yüzleşince insan utanabiliyor, aslında utanılmaması gereken şeyler belki de. Yüzleşmenin başlangıcı zor olsa da, insan kendini kazanmayı başarırsa sonu huzur oluyor. Yüzlestikçe, insan kendini kabul ettikçe kendisiyle barışması mümkün olabiliyor.

Yüzleşmek istemediğim şeylerden kaçmak, genellikle geçici bir rahatlık sağlar ama uzun vadede bu kaçış bana daha fazla yük getirir. Yüzleşmek zor olsa da genellikle çözüm bulmanın tek yolu bu. Kaçmak bazen kısa vadede bir savunma mekanizması ama sonunda hep aynı sorularla karşılaşıyoruz. Bu yüzden, bazen yüzleşmek, büyümek ve gelişmek için en sağlıklı yol gibi geliyor.

Korkularım ve hatalarımdan kaçmak yerine onlarla yüzleşiyorum ki kendimi daha iyi tanıyıp gelişebileyim, hatalarımdan ders çıkararak daha sağlam adımlar atabilirim aksi taktirde yerimde sayıklamaktan başka bir şey elime geçmez