Birinin üzüldüğünü fark ettiğinizde ne kadar hızlı harekete geçersiniz?

O kişiyle olan yakınlığına göre değişir aslında. Yakın hissetmediğim birine anında müdahale edemem ters tepki almaktan da çekinirim. Fakat yakınlık duyduğum biriyse anında sebebini sorarım. Onun için elimden geleni en hızlı şekilde yaparım. Manevi olarak teselli ederken, bu konuda deneyimim varsa üzülme böyle oldu bende yaşadım mutlaka geçecek, ben yanındayım derim. Maddi sorun ise zaten sabaha kalmadan çözerim evelallah.

Hemen harekete geçmem. Önce konuyu anlamaya çalışırım ne olduğunu anlamaya çalışırım neyi var ona bakarım. Eğer öncelik ona söylemeden elimden gelen bir şey varsa harekete geçerim ama konuşmam gerekiyorsa öncelik konuşarak harekete geçerim. Belki sıkıntısı maddi bir durumsa onu rencide etmemek için ona haber vermeden elimden geldiği kadar yardım etmeye çalışırım veya toplamaya çalışırım. Diğer konularda duygusal özellikli konularda da konuşarak onu ile iletişime geçmeye çalışırım. Elimden geldiği kadar rahatlatmak için çabalarım. Sonuçta çünkü sevdiğim bir insan ise hiç üzülmesini istemem. Ha elimizden geldiği kadar yardım ettiğimiz insanlar olmadı mı oldu. Ama şu anda Bir baktın 180 derece arkasını döndüler bize. O da onların iki yüzlülüğü diyelim ne yapalım. Bir tane laf var buradan diyemiyorum seveni öperler öpeni severler diye bazılarını öylesi hayırlı geliyormuş demek ki.