Evde yalnızken kapı çalınca bir an için duraksarım. Kim olabilir diye düşünüp içimde hem bir merak hem de bir tedirginlik hissi oluşur. Özellikle kimseyi beklemiyorsam ya da daha önce planlanmış bir durum yoksa bu his biraz daha yoğun olur. Bazen açmadan önce camdan bakarım ya da kim olduğunu anlamak için ses çıkarmadan beklerim. Tanıdık bir ses ya da durum olduğunda rahatlarım, ama yabancı biriyse daha dikkatli olurum. Evde yalnız olmak, çevreye karşı daha hassas ve temkinli olmayı gerektiriyor bence.
Evde yalnızken kapı çaldığında, önce bir anlık şaşkınlık hissederim. Çünkü evde yalnızsanız, genellikle yalnızlık hissi ve sessizlik hâkimdir, o yüzden aniden bir dış ses duymak her zaman bir tedirginlik yaratır.. Kimi zaman merakla "Kim o?" diye düşünürken, bazı durumlarda hemen kapıdan bakmak isterim. Ancak genel olarak evde yalnızken kapı çalması, bilinçaltında "kontrol kaybı" hissi yaratabileceği için, bir parça huzursuzluk da doğurur. Tabii ki, kim olduğunu öğrenmek için genellikle kapıyı açarım, ama o ilk anın verdiği o belirsizlik, ürkütücü oluyor.