Herkesten. Küçücük bir çocuktan, kimsenin onu görmediğinden emin nazik ve merhametli davranan insandan, kaba ve kırıcı konuşan öfke dolu ruhlardan. Bana ders veren, yol gösteren herkesten. Beni tanıyan, tanımayan. Yollarımız kesiştiyse bir anlığına bile hayatına şahit olduysam bana mutlaka bir şey öğretmiştir
Hayatımın en büyük dersini güven duyduğum bu bana bunu yapmaz dediğim insanlardan aldım ve gördüm ki yapmaz olmaz denemek gerekiyor o yüzden bir çok şey gördüm. Birde insan sevdiklerinin vefatını görünce gerçeği anlıyor
İnsan bir şekilde zorda kalmadığı sürece düşünceleri de hisleri de güveni de tam değildir. Bir yerde zorluk olmalı ki hislerinden, güveninden, sözlerinden emin olunsun.
En sevdiklerimden, en çok güvendiklerimden tabii ki. Kime doğruyu, normali, olması gerekeni öğretmeye çalıştıysam bünyeleri kaldırmadı, tedaviye cevap verecek karakteri bulamadım.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
1 yıl
2 Yıl önce bir adamla tanıştım görür görmez aşk dedim konuşmaları hisleri herşeyi sonra yavaş yavaş saçmalamaya geri çekilmeye başladı istediğinde yazıyor istemediğinde yazmıyor bir açıklamada yapmıyor bırakmıyorda