Hayatınız boyunca dahil olduğunuz yaşamlar, almış olduğunuz dersler, şimdi iyi kimi kötü tanıdığınız bütün insanlar sizin çocukluğunuzda bahçede çamurla oynayan tertemiz kalbinizi kirletmedi mi?
Çocukların kalbinin temiz duygularının saf olduğu söylenir ancak ben buna inanmıyorum. Nasıl ki insanlar iyi insan kötü insan diye ayrılırsa çocuklar da iyi çocuk kötü çocuk diye ayrılır. Tek fark aklı iradenin yarım olmasıdır. Ama kötü çocuklar da vardır.
Veya içinde her ikisini barındıran çocuklar da vardır. Bende öyleyim.
Ne kadar inkar etsek de kabul etmesek de değişim kaçınılmaz oluyor ve günümüzdeki değişim gerçekten kalbimizi kirletebilecek tarzda bir değişim Zaman geçtikçe kalbimin kirlendiğini düşünüyorum yani diğer insanlara oranla belki daha az ama benimki de kirlendi yani bazı düşüncelerim değişti eskiden saf iyi şeyler düşünürken sadece.. şimdilerde akla kötü düşünceler gelebiliyor bazen art niyetli olabiliyor insan yani eskisi gibi değilim eskisi gibi tertemiz saf ve masum değilim diyebilirim..
Aksine bu deneyimler bizi olgunlaştırır empatiyi ve anlayışı güçlendirir, kalbimiz belki çocukluktaki gibi saf ve basit kalmaz ama derinleşir daha çok şey görür ve daha fazla duyguyu taşır
Temiz tutmaya çalışırım ama bilmeyiz bi kitap vardı şu yıkıyan bilge her bir bilgi ile beynimizi yıkarız diyordu acaba her bir sevgi ile kalbimizi temizleye bilir miyiz?