Konuşkanmısınız yoksa suskunmusunuz?

İyi bir konuşmacıyım ama konuşmamam gerektiği zamanda da iyi bir dinleyiciyim. O an içinde bulunduğum kişilere ve duruma göre değişkenlik gösteren bir durum. Eğer sevmediğim insanlarla, sevmediğim bir ortamdaysam ağzımı bıçak açmaz. Hatta senin dilin yok mu diyen olmuştu bana. Çünkü sevmediğim için içimden konuşmak gelmiyor. Sevdiğim insanlarla ve sevdiğim bir ortamdaysam ise kesinlikle ortamın neşe kaynağı olurum. Bütün espriler benden çıkar. Geveze olmam ama yerli yerinde tam konuşulması gereken noktalarda ortama neşe katmasını iyi başarırım.

Bana göre kendimi konuşkan veya suskun diye tamamen bir tarafa koymak zor. İnsanlarla uyum sağladığımda, ilgimi çeken konular açıldığında, gerçekten içten bir sohbet olduğunda konuşkan olurum, samimiyeti hissedersem daha çok paylaşırım. Ancak, içime sinmeyen veya gereksiz gördüğüm bir durumda da suskun kalmayı tercih ederim. Öyle her ortama kolayca adapte olup sürekli konuşabilen biri değilim. Gereksiz yere konuşmayı da sevmem; kendimi ve düşüncelerimi anlamlı bulduğum yerlerde ifade etmek, doğru zamanda konuşmak daha iyi geliyor bana. 😊

Her ikiside yeri geldiği zaman çenem durmaz lakin ilk başta suskunluğum karşımdaki kişinin iyi olup olmamasına anlaşamıyacağım bir kişiyse susmayı tercih ederim.