Olgunlaştıkça yaşamda bir anlam bulamıyor insan doğrusu çünkü toz pembe bir düşten ziyade tüm olguları görüyor yaşıyoruz realist yaklaşmak gerek çocukken veya gençliğe ilk adımlarda hayat daha bir anlamlı geliyor umutla deli dolu bir heyecanla yaşıyor insan.. ben büyüdükçe bu yaşamın anlamını yitirir oldum taki anne oluncaya değin evladımı kucağıma aldığım zaman şu cümleyi kurmaya başladım çevremdeki insanlara insan dünyaya gelip yaşadım demek istiyorsa anne veya baba olmalı.. benim yaşamım kızımla anlam buluyor..
Ezbere cevapladığım bu soruya bu defa farklı bir yanıt veriyorum:
İz bırakmak, ruhlara dokunmak.
Kim olduğunun, nasıl başardığımın önemi yok birinde bir şekilde güzel bir iz bırakmak için yaşıyorum. Sorumla, duruşumla, kimliğimle. Hatta belki hayata bile geçiremediğim hayalimle. Ruhuna dokunup kalbine hitap etmek, sen de herkes kadar gerçeksin dinlenmeye ve anlaşılmaya değersin mesajıyla.
Hayatın, yaşamın anlamı; onu var edenin var etme sebebidir. "Ben gizli bir hazineydim, bilinmek istedim" diyen o vacib-ül vücudun istediğidir.
Beşerî bakışta yaşamın anlamı; sürekli bir arayış ve keşif sürecidir. Bu süreçte önemli olan, kendi değerlerine ve inançlarına uygun bir yaşam sürdürmek ve hayatın sunduğu her anın kıymetini bilmektir.
Kişilik & Karakter konusunda 26,2b cevap paylaştı.
Bence benim için sezgilerle kurtulmak inan ki şaka değil küçüklük hariç hep sezgilerle kurtuldum tabiki ilk kurtardılar tabiki dualarla aslında en büyük günahlardan biri sınavım Allah koruyor Allah'a şükürler olsun ki
Sonu bellidir de belki baş gözüyle siz göremiyorsunuzdur. Kalp gözüyle bakmayı deneyin bir de.
Cevap sahibi
1 yıl
O kaçınılmaz son elbette ki belli, benim anlatmak istediğim "hayatın insanı nereden nereye sürükleyeceğini ve o süreçte başına iyi ya da kötü neler gelebileceğini kestirememesi durumu", bunu dile getirmeye çalıştım.