İnsanların duygularını anlamıyorum?

evet çok fazla empati yapıyorum. Dediğin gibi sanırım kendi hislerimden önce başkalarınınkini koyduğum için ben ne hissediyorum bilmiyorum. Bunu o kadar uzun süredir yapıyorum ki bence bir karakterim de yok. Boş bir tipim. Hangi durumda ne tepki vermem gerektiğini bilmiyorum. Hep başkalarını analiz ettim durdum. :(

Bilmiyorum. Empati bir yerden sonra korkunç bir hal alıyor. Gerçekten empati mi yapıyorum yoksa paranoyakça mı davranıyorum anlayamıyorum. Üstelik insanları anlıyorum anlamasına ama gerçekten onlarla ortak yönüm çok az hep ben uyum sağlamak zorunda kalıyorum. Bu durumdan da bıktım. Ciddiyim belli bir karakterim yok ben andan ibaretim insanlara karşı. Yani eğer o an o kişi bana iyi hissettirmişse geçmişte baş düşmanım da olsa yine de iyidir derim. Hatta düşse ilk ben koşarım. Ben de inanılmaz bir insan sevgisi var ama aslında bu kişiye özel değil genel. Özellikle yardıma muhtaç insanlara yardım etmeye bayılıyorum sanki hayat görevim. Buna da sinir oluyorum. Ben sevmiyorum ki insanları ! Herkese karşı bu kadar düşünceli olmaktan bıktım. Bir de bu durum yüzünden yanlış anlaşılıyorum. Flört ettiğimi düşünüyorlar vs. Sosyallik benim için o kadar zor ki anlatamam. Hele de kime ve duruma karşı ne hissettiğimi bilmiyorken...

Biliyorum farkındayım zaten pek sevilen biri değilim.

Benim gibi insanları genellikle apt*l olarak görüyorlar. İnsanlar garip cidden.

Maalesef sürekli empati yapıyorum. Bu yüzden insanların yanında olmayı sevmiyorum. Arkadaş grupları için asla kendim olamıyorum.

Hayır beni artık kim olduğumu bilememek üzüyor.
Başkalarının hisleriyle yaşamaktan bıktım.

konuşmakla geçecek bir şey değil tam tersine bir de karşı tarafın kafasında sözlerimle ne oluşturacağımı düşünüp durucam