YAŞAMAYI BECEREMİYOM BEN?

Allah'ın bi lütfu mudur belası mıdır bilmiyorum. Hiçbir insan samimi gelmiyo hissediyorum bunu. Görüyorum her şeyi farkına varıyorum çabucak. Üniversite okuyan bi gencin hiç mi sosyal hayatı olmaz. Yok. Evimden çıkmak bile istemiyorum bırakın okula gitmeyi. Biriyle konuşuyorum tam sonra canım sıkılıyor. Sarmıyor kimseyle kafam. Konuşmak da istemiyorum. Ruh gibi biri oldum. Zorlasam da olmuyo yapmak istemiyorum hiçbir şey. O kadar bunaldım ki her şeyden keşke halimden anlayan bi insan olsa döksem içimi diyorum. Belki rahatlarım. Okuyanlar da cevap vermek istiyosa tavsiyeleri varsa versinler. Ben sırf içimi dökmek için yazdım bunları.
YAŞAMAYI BECEREMİYOM BEN?
Cevapla