Yaşadığımız olumsuz şeyler canımızı acıtmamaya başladığında, bu iyileştiğimiz anlamına mı geliyor?

Bir nevi bağışıklık kazanıyorsun vuruldukça. Artık eskisi gibi koymuyor insana benzer acılar. Alışıyorsun insanların sahte yay ve oklarına. Sana çektiklerinde bir daha, yanından sıyırıp gidiyor. Belki de değiyor ancak sen hissetmiyorsun. Ya da artık benzerlerine müsaade etmiyorsun. İyileşmekten ziyade güçlenmek diyebilirim.

Alışmak sevmekten daha zor geliyor.

Bana göre insana verilmiş en iyi donanım içinde bulunduğu her türlü duruma zamanla alışıyor olmasıdır. İlk başlarda karşı koymaktan bile korktuğun şeylerin zamanla kendi inisiyatifine girmesi gibi.

Iyilesmek degil, duyarsizlasmadir o. Bende uzun seneler sonunda olmaya basladi. Iyi bir savunma mekanizmasi olduguna inaniyorum.

duygularının öldüğünü psikolojinin çöktüğünü ruh sağlığının bozulduğunu kin nefret düşmanlığının başladığı anlamına gelir

Evet bunu kabuk tutan yara gibi düşün ilk günler koparırsan kabuğu tekrar kanar çok acır ama son günlerinde yani iyileşmeye başladığında koparırsan acı da olmaz kanda.

Sadece alıştığımızı gösterir. O acının üstüne eklenen her acı ne kadar almış olsakta, yine ilk gün hissettiğimiz o acıya bedel. İyileşen tek şey zaman. Bizler ise o zaman üzerinde aynı şekilde devam ediyoruz.