Garip değil mi, bir insanın hayatı birçoğunun hayatını etkiliyor?

Mesela yolun sonuna geldiğini düşünüp hiç doğmamayı dilesen ve gerçek olsa senin hayata bağladığın, yardım edip sözlerinle kurtardığın insanlar hayata veda edecek. Bir fikir ortay atıp, ses çıkarttığın için yeni bir şehir kurabilecekken orayı ölüme terk etmiş olacaksın. Aslında düşündüğümüzde gerçekten herkesin hayatı, birbirine bağlı değil mi?

Sana çok kızdım, kırıldım ama sonunda anladım. Belki ön yargım devam ediyor, belki yine de hak etmiyorsun gözümde Mary'i ama fark etmez. Anladım ya bu bana yeter.

Sen önemsiz, olmasa da olur biri dersin kendin için ama varlığın bile bir ışık olur bir başkasına. Bu hissi hiç yaşadınız mı?