Dışarıya çıkınca çok korkuyorum yürürken geriliyorum ellerimi nereye koyucağımı şaşırıyorum herkes beni izliyormuş gibiyim?

Birisi mesela sarhoş falan dedi sarhoş gibi yürüyorum diye algıladım ama aslında belkide benim hakkımda konuşmuyorlardı bilmiyorum ağladım eve gelirken bıktım bu halimden

Kimse senden değerli değil salla gitsin herkes herşeyi der önemli olan senin kendini değerli görmen canım

Öyle evet... Bugün sadece markete gittim tamammı hayatımda bu kadar gerilmedim ya bi cips alıcam elim kolum terledi adama çarptım yanlışlıkla yaz dizisi gibi 10 saat bakıştım gerildim

😔 internette araştırdım kimse yardım etmiyor sadece "sosyal anksiyetenin olduğunun belirtileri" diyor ya ben zaten var biliyorum nasıl atlatıcam diyorum "psikolog" diyor abicim zaten bilidiğim ieyler bunlar benim sadece yapabiliceğim yardımcı olucak şeyleri öner dimi ama? Artık kendime liste yapıcam her gün dışarıda yürümek gibi öyle öyle kendime iyi gelicem anladım ki benden başka kimse bana iyi gelemezmiş...

Bende böyle olduğu için hiç dışarı çıkmak istemiyorum ya bence içe dönük insanların genel sorunu psikoglar hiç bişey yapamaz ilaçlar kalıcı çözüm değil bazen yaşamak istemiyorum dışarı çıkınca sanki çok farklı bir evrenden düşmüşüm gibi hissediyorum çok zor gerçekten inşallah atlatırsın ben çok yoruldum artık hiç bişey için çabalamak istemiyorum

Bende yoruldum gerçekten ama yine de çabalayınca sonuçlarını alıyordum sadece yeter diyip bıraktığım için sonuca varamadım. Önceden okuldayken böyle bir sorunum yoktu insan olan yere çık en fazla veya deniz kenarına git ve otur. Ben öyle yapıyorum rahatlıyorum deniz kenarında. Veya kütüphaneye git... İnsan tek başına kalınca çok düşünür etrafımızda çevremizde dikkatimi dağıtacak insanlar olmalı diye düşünüyorum.