Kendin için yeterince yaşadın mı?

Sorumluluklar var sırtında, onlar için yürüyorsun ve başkalarının tutkularını taşımaya çalışıyorsun. Kendin için yeterince yaşamadın, açlığını görüyorum ve hayallerine susamışlığını. Arkana baktığında yürüdüğün o yolların başkalarına ait olduğunu görmek boğazında acı bir tat bırakıyor ama sen; ona daha sıra gelmedi. Yetişkinlerin arasında yemek sırası bekleyen bir çocuk gibi, ruhunu görüyorum ve bakışlarını, masumca ve kimsesizce. Ölmekten korkuyorsun çünkü daha yaşamadın, yaşamak istiyorsun fakat daha doğmadın. Muazzam hayallerle donatılmış bir kitap karakterinin gerçekliğe adım atma çabasında saklı özgürlük. Ya yeni bir hayal daha ekle noktaya muhtaç satırlarına, ya da kır virgülün ardındaki o zincirleri ve ulaş sonsuzluğuna.