Kendimden bunalmış hissediyorum. Kendimden nefret ediyorum. Nasıl geçecek bu?

Cocuklugumdan beri okuyorum bir faydasini gormuyorum. Okudugum türler ağır akademik seviyede, ansiklopedi ayarında

Üniversite, akademi notlar kurslar sertifikalar envai çesit projeler ama sapim hala. Diğerleri clublarda alemllerde eğlenirken yapiyordum bunları ama ben dımdızlak kalirkennonlar isinde gucunde super hayat yasiyorlar

Hayat keske size verdigini bana da verseydi böyle olmazdim

Senin bir grubun var, gittigin özel mekanlar var, seni arayan mesaj atan bir erkek/kız arkadasin var. Yazın tatillere cikabilirsin. Çabucak iş bulursun. Ama bende bunların hiçbiri yok. Çalışırken ki yasadigim stres kaldi ustume yedigim akran ve ogretmen zorbaliklarinin travmalari kaldi

Hayatım vasıf sahibi olmak için çabalamakla geçti. Yolun başında etrafım keko dolu sürekli şiddete uğrayıp üzerimde yeni hareket denerdi karsi gelirsen it surusu gibi doverlerdi. Sen kitap oku demistin ya, o tipler kitapların sayfalarini yirtip burusturarak kagama atarlardi ders ortasinda. Aşırı saf bir cocuktum istisnasiz her halta inanırdım ne yetegimi kesfetmisim ne de potansiyelimi 14 yaşıma kadar baskı alanında büyüdüm ve ailem de buna katyitsizdi

Çevrem degistigi an ne kadarda geride kaldigimi farkettim. Zira 18 ime geldigim zaman elimde altin bilezigim bile yoktu
Ders calismak zorundaydim ama hiçbir şey öğrenememisim o kekolarin oldugu sene. Haliyle 2 senede bunu toparlamak inanilmak acılıydı ama iyi kotu yaptim. O sırada sosyal olarak utangacın en dibiydim daha lokantada yemek soyleyemiyordum ama o sirada o kekolar aleminde eglencesindeydi