Zamanla değiştiğinizi hissediyor musunuz?

Asosyal oldum iyice. Evin icine girince cikamadim. Arkadasimda pek yok. Okul bitince tikildim eve. Kpss icin kjrsa falanda gitmek istemedim. O ortamda, rekabet halinde olmak istemedim.

Bu vakte kadar, okul dershane, kurslar derken o ortami cok soludum zaten. Tekrar bolum okuyayim dedim. Istedigim gelmedi. Bende akfe basladim ama o da sosyallik katmıyor yani pek. 4 yildir evdeyim.

Degistirmek istiyorum bu durumu o da olmuyor. Ozel ya da halk egitim kurslarina mi katilsam diyorum insan kaldirasim gelmiyor artik. Bir de insanlar cok gariplesmis.

Ben mi safim, insanlar mi cok kurnaz, cikarci olmus bilmiyorum. Benim gibi, benim yasitlarim gibi birilerine bulamiyorum. Ya ustten bakiyor, eziyorlar vs. Kizlarda daha fazla oluyor bunlar. Arkadaslik kurmak zorlaşıyor. Kizlarla daha zor bu iş.

Çok demiştim ya eskiden çok fazla öfkem vardı yani o bana bunu niye yaptı, bu niye yaptı, şunu niye söyledi diye ama artık bunu kabul edip direkt yaa çünkü beni önemsemedi, demek ki sandığım kadar gözünde degerim yok diye hayatımdan çıkarabilmeyi öğrendim değiştirmeye çalışmıyorum durumu artık... insanlar üzerinde sandığım kadar tesirim yok bence onlarında öyle olması gerektigini öğrendim ha gerçekten sevdiğimiz falan farklı ama herkes için geçerli olmadığını öğrendim. Insanlara kanıtlanma çabam kalmadı yani ben buyum böyle bi insanım kendimi sevdirmek için çabalayarak yorulamam eğer seviyorsan ben olduğum için sevip konuşun kafasına girdim... sanırım buna büyümek deniyor ama daha çözemedim

Yaş ilerledikçe daha iyi anlarsın çünkü ben öyle oldum. Olayları, insanları umursamaz olduğumu gerçi karakter meselesi koca koca insanlar burada da şahit oluyorum. Kavga etmek için açık arıyor.