İntiharın eşiğindeyim ne yapmalıyım?

Şöyle bir söz var:

"Şartlar seni zorlamaya başladığında pes etme çünkü orası senin kaderinin değişeceği noktadır."

Bir arkadaşıma "... yaşındasın. Bu yaşa kadar gelmişsin, intihar etmemişsin. Seni hayatta tutan güç nedir, din haricinde?" şeklinde bir soru sormuştum. O da "Ben her zaman umutlu oldum." dedi. Ayrıca bir olay anlattı. Bir şarkıcı zor zamanlardan geçmiş. Ona neden intihar etmediğini sormuşlar. Şarkıcı "Sonrasında ne olacağını merak ettim." demiş.

Benim motivasyonum ise "yaşamı yaşam olduğu için yaşamak". Yaşamak bize verilmiş bir görev, öyle olmasaydı zaten dünyaya gelmezdik. Bu görevi en iyi şekilde yerine getirmeliyiz. Bu, Kantçılıkla varoluşçuluğun karışımı gibi bir bakış açısı bence.

Her derdin bir caresi var boyle hissetmene sebep olan sey her ne bilmiyorum ama inanki geciyor. Şu an zor gelebilir belki ama sukretmemiz icin cok neden var, olmayana degil olana odaklanmaya calis olmayini oldurmaya ugrasma akışına birak teslim ol sen yapman gerekeni elinden gelenin en iyisini zaten yaptin suclama kendini emin pl cok degerlisin Şu an farkinda degilsin belki ama seni seven bir yaradan var ona teslim ol o herseyi halledicek uzulme emin ol her sey gecicek buna kalpten inan