Bedeni yok etmeyi öğrendik; peki ruhu yok etmek mümkün müdür?

Eğer bu bir seçim olsaydı ve ölmenin yanında bir yok olma hakkı tanınsaydı, ruhunu azat etmek isteyen onlarcasını tanıdım ve biliyorum. Sen kabul etmiyorsan bedenen bir hapishanede kalmayı ve içinde köreleceğin bir yaşamı, ruhun bedenin içinde sıkışıp kaldığı bir senaryoda ona sonsuz bir mahkumiyeti vadederek işkencelerin en büyüğünü yapıyorsun; bencilliğin ne büyük bir doyumsuzluğa ulaştı görmüyor ve bunu artık normal karşılıyorsun. Sabrı ve dayanıklılığı övenlerin çoğu zihninde yarattığı o karanlığın tüm her yeri saracak olma korkusunu, yine kendi yalanları ile avuttuğu bir umut ile dizginliyor. Zincirlerini bırakıyorum ve artık özgürsün; bu bereketli topraklarda istediğin gibi büyü ve yetiştir senin olmayan tutkularını. Boşuna bekliyorsun, o ağaçta hiçbir zaman bir meyve yoktu ve hiçbir zaman da olmayacak.