Hayatta nasıl daha az kırılgan oluruz?

Dün bir psikologtan dinledim. Sen içinde ne kadar sevgiyle karşındakine gitsen de, sevginin onu ne kadar iyileştirecegini düşünsen de onun dünyasındaki yıkım o kadar derinlerdedir ki ona sevgin teğet bile geçmez.

Dediğin şey de doğru değil. O insana kötü olduğu için kızıyorsun daha fazla gaddar olup aslında ondan daha kötü oluyorsun. Umursamadan yoluna devam etmek lazım.

Gerekirse ayna karşısına geçeceksin, kendini izleyeceksin, içindeki çatlakları onarana kadar dahi olsa güçlü biri gibi durmayı taklit edeceksin.. başka bir yolu yok arkadaşım.

Bir gün öleceğimizi hatırlayarak. Geçen yıl mezarlığa gitmiştim. Bizim eski mahallenin tüm büyükleri aynı yerde gömülü. Aile mezarlıkları yan yana karşı karşıya. Şöyle bir baktım... Aralarında neler geçmiştir kim bilir dedim. Öfke, nefret, kıskançlık, sevda, dostluk... Şimdi? Her şey bitmiş ve cansız bedenleri aynı yerde. Bir gün hepimiz öleceğiz. O yüzden kısıtlı zamanda ne takıntılı olmalı ne fazla alıngan, kırılgan. Yaşamalı hayatı kısıtlı şartlar altında en fazla verimi alarak:)