Köle olmak isteyenler?

Açıklayayım..

İnsan her zaman mantıklı davranan bir varlık değil. Bazı dürtülerimiz yalnızca içimizden geldiği için var. Acı yemekler sevmek, sivilce sıkmak, yağmur sesi dinlemek veya resim yapmak da düşününce anlamsız işler ama hepsini yapıyoruz.

Ben çok küçük yaştan beri özellikle feminen enerjisi yüksek kadınlara karşı hafif eziklikle karışık derin bir hayranlık besliyorum. Yaşım ilerledikçe de bu hislerim sürekli büyüyerek arttı. Enerjisiyle beni etkileyen bir kadın için fedakarlıklar yapmak, bir kadının sözünü dinlemek, paramı bir kadın için harcamak, ona hizmet etmek ve onu memnun etmek beni de mutlu ediyor. Romantik veya cinsel olması da şart değil. Bu şekilde daha doyurucu, anlamlı ve amaçlı bir hayatım olduğunu hissediyorum.

Kölelik de benim için bunun bir adım ötesi ve biraz daha yoğun olanı. Kulağa biraz sıradışı geldiğini biliyorum ama kelimelere çok takılmayın.

Köle ruhlu olması, hiçbir kadından sevgi görmeyip kendisini sahiplendirme şeklidir. Bunun teknik kökeni var geçmişle alakalı. Şöyle ki;

Erkek bir çocuk, bebeklik dönemi olan 0-5 yaş arasında bir şeyleri anlar. Anne figürü çok önemlidir. Daha sonra 6-12 yaş arası kendini yavaş yavaş tanımaya başlar. 12 ile 18 yaşından sonra artık kendisini keşfeder.

Aile içinde Anne figüründen yeterince sevgi görmeyen erkekler, bunun eksikliğini yaşar ve kendisini artık karşı cins tarafından sevilme algısını ona köle olarak sevilebileceğine inanır. Yani, kadın ona emir verdiğinde ve istediğini yapıp mutlu ettiğinde, bunun sevgi olduğuna ve sahiplenme duygusu olarak doyum noktasına ulaştığını hisseder. Bundan dolayı da haz dediğimiz libidosu rahatlar.

Kölesine emir verdiği için kadının ona değer verip sahiplendiğini ve sevdiğini düşünür.