Selam, ruhunuzu ve kişiliğiniz hakkında sizi hiç tanımadan bilgi vermemi ister misiniz?

Sendeki durum çok daha nevrotik. İnsanlara değil, fikirlere olan bağlılığın çok gelişmiş. Zihnindeki fikirler kolayca silinebiliyor, yenilerine açıksın, ama zihnindeki hisler, o kanıksanmış hisler silinmiyor. O büyük derin gözlerini açtığında, gerçekten görebilenler için çok şey saklı.
Utangaç değilsin fakat göz önünde olmak istemiyorsun, daha sessiz, daha derinden ilerlemek istiyorsun. Bilgiyle gösteriş atmak değil amacın, zihninde kurduğun planın aynı oranda ölçütte ilerlemesi.
Fransızca bir söz var "Davranışlarını rastlantıya bırakmama zorunluluğu" diye,
Discours su la nesssite de ne pas se audvio*(unutmuş olabilirim bu kelimeyi) au hassard,
Davranışlarını önceden kontrol etmek istiyorsun. Ama hislerin o kadar baskın ki. Kolay yükselen birisi değilsin, kolay kendini akıntıda kaptıran birisi değilsin, ama bazen kendini öylece bırakmak istiyorsun, birisine, bir eşyaya, bir insana, bir canlıya. Onun ne olduğu, ne söylediği, ne hissettirdiği değil, senin orada sana bir bariyer olan canlı silüetin olması yeterli.
Yalnızlığı seviyorsun ama toplum içinde analizi de seviyorsun.

dün de benzer soru sordum hiç yanlışım yok
çünkü tahmin etmiyorum, yani gizli kullanıcısınız, bunun neresini tahmin edebilirim
birçok olasılık var yanlış çıkabilirdi, mesela biraz daha sanatsal yaklaşalım,
sizdeki nevrotik baskınlık şu şekilde yorumlayalım,

büyük bir pencere önünde bir piyano, akşam, yağmur yağıyor, dışarıda cyperpunk tarzı bir atmosfer
ve o piyanonun önünde bir şarap, ve siz piyanonun başında oturuyorsunuz ama çalmıyorsunuz
arka planda şu eser çalıyor plaktan
"Madama Butterfly, Act II: Un bel dì vedremo"

insanların şaşkınlık ifadesi ve doğru olduğuna dair söylediği merak ve heyecan dolu tavırları gururumu okşuyor, besleniyorum, ayrıca hislerimi taze tutmak için bazen böyle şeyler yapmak gerekebiliyor

her şey 3. göz, enerji, hisler ve tanrı hediyesiyle ilgili
ben teşekkür ederim nezaketin için

Görelim bakalım kıçım ne kadar sağlammış , gizli olman bir şeyi değiştirmiyor

Senin için önemli olan şey sana neyin ne yarar sağladığı. Pratikte güzel olabilir, hoş olabilir, ama sana ne verebilir? sana ne vaat edebilir? duygularının esiri değilsin, içindeki gücün sahibisin. Senin için gerçek bir yalanda olabilir, bir yanlışta olabilir, ahlaki olarak eksik da olabilir hiç fark etmez, sen bir şeyi gerçek veya doğru kabul ettikten sonra onun etik tartışması bitmiştir. O artık sana göre normaldir.
İçinde daima hınç, ve kıskançlık var. Bu aslında bir şeye sahip olamadığından değil, sahipsin, ama bu çocukluktan bu yana sende olan bir şey. Ne kadar şeye sahip olursan ol doymak sana göre değil, daha fazlasını istiyorsun.
Sana göre 5 tane kalitesiz ayakkabı olacağına, 2 tane kaliteli ayakkabı, markalı ayakkabı olsun daha iyi.
Kaliteye değer veriyorsun ama eşyanın tabiatı üzerinde.
Ruhunda o kadar fazla çözülmeyi beklenen sorun var ki, sorun şu ki kendine çok güveniyor ve aşırı materyalistsin. Dış dünyaya karşı güçlüsün ama henüz göremediğin yer içerisi

Şöyle bir söz var, "Entelektüel düzeyde başarı için önemli olan istikrardır" diye. Senin için önemli olan şey istikrar. Belki o gün yapman gerekeni az yapıyorsundur, ama hiç yapmamaktan daha iyidir. Az da olsa yapıyorsun içinde o görev bilinci var.
Normalde büyük takıntıların yok, ama bir şeyi takıntı ettiğinde bunu hiç kimseye paylaşmadan içinde günler, haftalarca büyütebilirsin. Bir hedefe korkunç bir şekilde odaklanma, ve güç istenci var. Ama burada en büyük zaafın ortaya çıkıyor. Sen her şeyi kontrol ederken hayatında, sporunu, zihnini eğitirken, bedenine önem verirken, işte tesadüflerin getirdiği bazı durumlar aklını başından alabilir.
Tepkisel bir zihnin yok. Yani bir olay yaşandığında o anda soğuk kalabiliyorsun.

Senin zihnin arabesk bir zihin. Bir şeye değer veriyorsun ve olmuyor, olmayınca ve karşılık göremediğinde başlıyorsun ağıtlar yakmaya. Artık zihnindeki o şeye dair her şey kötü. Örnek vermek gerekirse bir çiçek kokluyorsun, şansına 1000 çiçekten 1 tanesi kötü kokar sana denk geliyor ve diğer tüm çiçeklere dair artık takıntılı bir umutsuzluk ve hoşnutsuzluk besliyorsun.

Sana göre bir şey ya baştan iyidir, ya da baştan kötüdür. Sonrasında değişime açık değilsin, bir balık baştan kötü kokuyorsa, onunla ömür boyu anksiyete altında yaşamak sana göre değil.