Karakterindeki travmaları, zevklerini, korkularını tahmin etmemi ister misin?

Dışarıda gösterdiğin senin bir "etik değerleri" var ama içindeki senin etik düzeyi çok farklı. Dışarıda iyi rol yapıyorsun, ama kendi içinde, yapamazsın. İnsanlarla konuşurken belirli bir düzeyde onların suyundan, müziğinden konuşabilir, ama kendinle baş başayken daha farklı zevklerin var. Senin için bir şey yanlış ya da doğru olması, onun yapılması ya da yapılmaması gerektiği anlamı taşımıyor. Bir şey sana zevk veriyorsa, yaparsın,-bu içindeki bastırdığın duygu, dış yüzeyde ise korkmayan birisi var. İlişkiler, insanlar, sana zarar verse de korkmuyorsun. Onların sana ne kadar zarar vereceği değil seni korkutan, seni korkutan bir gün bir şeyin, bir hissin, bir arzunun, birisinin, bir eşyanın veya bir rüyanın ardından takılıp yarınlar yokmuşcasına oto kontrolünü kaybetmek. Gidecek bir yer bulamamak. Yalnızlığıseven bir nick yapmışsınız ya büyük bir yalan o işte o :)

Dışarıdan görünen ile, içindeki sen arasında, içindeki sen ile olmak istediğin sen arasında, olmak istediğin sen ile insanlara davranmak zorunda olduğun sen ile neredeyse hiçbir alaka yok.

Çevresel faktörlerin de etkisiyle insanlar seni belirli bir düzey sakinlik ideasında görüyorlar, değerlendiriyorlar. Bu artık yadsınmış böyle. Ama gerçekteki sen öyle değilsin. İçinde ne fırtınalar kopuyor ne şimşekler çakıyor. Güçlü bir auran var. Ama bunu kimse farkında değil, aslında belki sen bile çünkü henüz kendini değiştirebilecek o güçlü zıplamayı yapmadın.

İçindeki düşler, idealler, bazen o kadar seni yerin dibine sokuyor ki içinde, bunu biri duysa acaba ne der histerisi bile sana panik yaptırtıyor. Ama içindeki sesi susturabilecek gibi değilsin. İçindeki ses sadece oynamak istiyor. Küçük oyunlar, küçük hazlar, küçük mutluluklar. Basit şeylerden mutlu olan birisi var orada. Ama eğer en dip içine gitmek istersem, orada elit , ve soylu olmak isteyen birisi var ama o kadar derinlerde ki bu istek.

Çok fazla ayrıntılarda boğuluyorsun. Bundan hem zevk alan hem zarar gören kaç kişi vardır bilmiyorum. Bir problem yoksa bile kendine bir problem bulmak ve uğraşmak istiyorsun. Bu takıntı düzeyi bazılarında delilik, gülme, çılgınlık ile akarken sende daha farklı. Sende adını koyamadığım bir ciddiyet var. Bu ciddiyetin altında her şeyin kendi oto kontrolünde ilerlemesini isteyen, belirli bir sınırı, mesafeyi her zaman korumak isteyen, yürürken ardında ayak izlerini belli etmek istemeyen bir kadın var.
Eğer kışın bir ormandaysan ve karın üzerinde yürüyorsan, sırf birisi seni takip edip rahatsız etmemesi için bile o ayak izlerini silebilirsin. Uçuk bir takıntı düzeyi, ve bu gizlenen bir durum da değil, birçok insanın çevrendeki farkında.

Gelenekçi birisin, ama tuhaf olan şu ki gelenekçiliğin içindeki sorgulamaları, ruhsal sanatını etkilememiş. Bir yanın gelenekçi bir yanın ise yenilikçi. Bu karmaşıklık hayatının her bölgesinde hissedebilirsin. Desteklediğin şeyleri gönülden sevebilir, ama onların seninle sonsuza kadar gitmeyeceğini bilirsin, senin için önemli şey tadına bakmak. Süreklilik değil.
Sürekli aynı yemekten fazla yemek yerine, biraz biraz ama farklı yemekler daha güzel.

İçinde bastırdığın şeylerle yüzleşmek için cesarete ihtiyacın var. Olmak istediğin sen, yaşadığın sen değil. Seni baskılayan şey ise zaman. Onca zaman belirli bir şişenin içinde yaşamak, ama sonra bu şişe yerine başka bir şişeye geçmek, bu korku. Bir fıçı da olabilir diyojen gibi :)

geleneklere bağlı birisin
senin için bir şey ya siyahtır ya beyaz, mesela birisi karşına çıkıp da onun "kıvırdığını" düşünürsen senin için orada bitmiştir. bir şey net olmalı ve sonradan değişmemeli. bir şey sonradan değişiyorsa zaten bu hiç yaşanmamış demektir, sana göre. bu yüzden sevdiklerine sadık ve sadakatla bağlanırsın ve aynı şeyi beklersin. ani gerilmelerin, ani sinirin, aslında içindeki kimseye göstermediğin hassas tarafından geliyor. insanların seni duygusal görmesini istemiyorsun çünkü çevrendeki insanların duygusal olmaya zayıflık oalrak gördüğünü biliyorsun. özünde sinirli birisi değilsin, özünde meraklı birisin, ama çevresel tutuculuk seni olmadığın bir benliğe itmiş

senin için mutluluk 2 türlü.
1- anlık
2- uzun vadeli

kendini anlık zevklere kaptırmayacak kadar olgunsun. senin için önemli olan, uzun vadede sana ne sağlayacağı. zaten bu da iki tip insanı belli eder. sen uzun dönem için çaba harcarsın. eğer bir şey kısa süre sonra senin olmayacak ama o kısa süreliğine sana heyecan verecekse, hiç vermesin daha iyi. sen tutarlı, kararlı ve uzun vadeli olana aitsin.

en büyük korkularından birisi, kimilerine göre dert edebilecek bir şey değildir. benim düşünceme göre senin en büyük korkun, birisine, bir şeye emek verdikten sonra, o şeye sahip olamamak. mesele yeniden denemek değil senin için. mesele tüm dikkatini, odağını verdikten sonra bu şekilde başarısızlık, kabullenememek. korkun, tanrıya isyan etmekten, korkun, aslında dinine göre en büyük yine de sınavın.
küçük şeylerle mutlu olabiliyorsun, fakat kendini pervaneye kaptırmayacak kadar olgun yetiştirmişsin. senin için küçük tesadüfler olumlu anlamlar taşır. bazıları anksiyete yapar mesela, oysa senin için pozitif düşünce ve negatif düşüncenin yeri ayrı. meraklısın, ama merakının gittiği yere hep temkinli bakıyorsun. heyecanlısın, ama her şeyi içinde söndürebilecek gücün de var