Çok değerli insanlar adım başı bulunmazlar.. O insanlarla bile bakış açım uymayabilir.. Ben baskın bir insan olarak kendi aklıma öncelik veririm her zaman. Annemden bile akıl almaya gelemem.. Sadece sevgilim/eşim bana akıl verirse onun aklının değerini bilirim, mutlaka dikkate alırım, yüzde yüz uygulamasam bile sevgilimin/eşimin düşünce biçimine hayran olurum mutlaka..✔️
Benden yaşça büyük insanlar her daim akıl verebilir. Onların engin bilgi ve tecrübelerinden faydalanmak için bazen kendim akıl danişirim. Yaşıtlarım sussun ve akıl vermek yerine büyüklerini dinlesin.
Bu akıl verme durumu seni önemsediğinden mi yoksa kendini bir şeymiş gibi gösterenler mi. Ona göre değişir. Birine saygı duyarım , teşekkür ederim. Diğerine sen hayatından memnunsan ne mutlu , ben de hayatımdan mutluyum, der uzaklaştırırım.
Çocuk şekilde akıl verirlerse rahatsızlık duyarım, kalkar giderim oradan ama öğrenmek istediğim ve merak ettiğim, beni sıkmadan anlatılan bir şey ise seve seve dinlerim.
Kim olduğuna göre değişir. Saygı duyduğum birinin verdiği aklı alırım. Saygı duymadığım, önemli görmediğim kimsenin verdiği aklı umursamam. Fikir olarak kabul ederim fakat akıl vermek nasihat anlamında ise bu söylediğim geçerli.
Anlatılan herşeye öğrenmek için yaklaşırım saygılı bi üslup ile dinler almam gerekeni alırım doğru ya da yanlış akıl ve mantık süzgecinden geçmeyen bir bilginin hiçbir hükmü yoktur sonuçta.