Yalnızlığı Hak ediyor muyum?

Merhabalar, hiç arkadaşım yok ve bu yalnızlık bazen beni çok depresif yapıyor,
8 senelik bir kız arkadaşım vardı liseden, 1 aylık sevgilim ile beni aldattığını öğrendim ve o çocuk için beni sildi. Bu bana resmen travma yaşatmıştı. Çocuktan hoşlanabilir aşık olabilir, ben o mutlu olsun diye herşeyi yapardım düğününü bile yapardım o çocukla konu erkek değil konu arkadaşımın beni silmesi idi.
Birlikte yaptırdığımız dövmemiz vardı her baktıkça aklımda dövme silinir ama anılarımız silinmiyor onu çok özlüyorum asla nefret edemiyorum ondan konuşmuyoruz ama çok özledim onu.
Onun harici 2 kız arkadaşım daha vardı 1’ini çalıştığım iş yerinin farklı şubesine referans olup soktum bana bir kere bile teşekkür etmedi hani şey gibi olmasın lütfen yanlış anlamayın ama benim sayemde ekmek yiyiyor.
Ve ben onu işe aldırdıktan sonra benimle iletişimini azalttı, sadece gelip maaş’ın ne kadar yattı diye yazmıştı. Çok zoruma gitmişti.
Diğer kız arkadaşımda şöyle yapıyordu;
Sigara kullanıyoruz ikimizde onun kalmamış benimkinden içiyor asla sigaranın derdine düşmem helali hoş olsun velhasıl sigaram bitti alıyoruz marketten sende al yoktu senin ki dedim bana dönüp enayi miyim ben? Bir sigaraya 70₺ vereceğim dedi… Ama o bakışlarını anlatamam, ‘sen varsın enayi’ der gibi. Ondan sonra bu da sıkıntı değil enayi de olurum yeterki dostum olsun.
Buluşalım diyordu tamam, buluşma günü mesajlarıma, aramalarıma bakmadı.
1 oldu 2 oldu bu kız her seferinde beni ekiyordu.
Denize gittik 3 kız onun başka bir arkadaşı ile bakıyorum beni dışlıyorlar 2’si sürekli yanyana, aralarında konuşuyor.
Kafamda bitirip, arkadaşlığı bitirmek için kıza yazdım ve o da bunu istiyormuş.
Benim anlamadığım şey asla maddiyata önem vermem ama bu anlattığım 2 kızla da her çıktığımızda hesapları ben öderdim onlara hediyeler alırdım. Doğum günlerini kafelerde kutlattım hep benim doğum günümde 1 mesaj dahi atmadılar.
Bu kadar mı sevilmeyecek kadar kötüyüm.
İnsanlar hiçbir zaman beni sevmediler, sevmiyorlar ne eksiğim var acaba?
Ne yapsam sevilirim?
Arkadaşlığa tamamiyle kapattım kendimi yaşım 21 oldu bu yaştan sonra asla dost yapacağımı zannetmiyorum.
Ama hep dışlandım ortaokulda lisede hep.
Lise arkadaşım 1 tane idi o da aldattı elin oğluna sattı beni.
Anlamıyorum iş hayatında sevilirim 3. Şahıs insanlar güler yüzüme pozitifliğime hayran kalır hep eğlendiririm etrafımı.
Ama hayatımda tutamıyorum hep onlar için gelip geçici oluyorum değersiz oluyorum neden?