Yalnızlıkten geberiyorum?

Çıkıyorum aslında bir şey alacaksam hatta alışveriş yapacaksam tek yapmayı daha çok seviyorum ama tek tek çıkmak da bi yere kadar ne bilim bi kafeye gidip tek oturunca kendimi çok garip hissediyorum çünkü herkes birileriyle birlikte bense tek başıma oturup kahvemi içiyorum sonrada neden geldim ki düşüncesine giriyorum bunu yurtta da yapabilirdim falan filan

Aslında o çevrenin kurulduğunu zannettim halihazırda zaten bi iki arkadaş çevresindeyim ama grup içinde ki gruplaşmalar beni soğutuyor

Evet öyle her söylediğimle dalga geçilecek mi arkamdan konuşuluyor mu düşünceleri geliyor buda onlara çok bağlanmamı engelliyor

O açıdan bakınca zaten yalnızlık zaten o yüzden şu an böyle hissediyorum yoksa bu duruma devam edip onların huyuna gitsem zaten hergün onlarla birlikte gezip eğleniyor olurdum sorun dışarı çıktığımda beraber kahve içecek derdim olunca arayacak tek bir kişinin bile olmaması evet iyi arkadaşlarımda oldu ama tek çevreleri ben değilim ben olmasam bir başkası hepsinin bir başka seçeneği varken benim neden tek bir seçeneğim bile yok sorun bende mi diye kendimi sorgulamaktan çok yoruldum her gece yurt bahçesinde tek oturup ağlamaktan da bu yaşlarım geri gelmeyecek farkındayım ama çoğu şeyi tek yaparken zevk almıyorum

2. sınıfım bölüm içinde herkes birbiriyle grup oldu bile ve okuduğum şehirde biraz yabancı kalıyorum hepsi neredeyse buralı ve belkide beni garipsiyorlar bilmiyorum

Biliyorum ama bu durum beni üzüyor

Ne yapıyorsun bu durumda