Psikolojimin bozulduğunu hissediyorum?

Ben sana yardımcı olabilirim.

Yüksek ihtimalle kendinle baş başa kalamıyor oluşundan ötürü için içine sığmıyor gibi bir harlanma hissediyor olabilir ve bu durumdan dolayı ise hemen sinirleniyor olabilirsin.

Bazı zorunlu sorumlulukların haricinde diğer yüklerini gözünde çok fazla büyütme. Her ne kadar bir şeyler için telaş yapsan bile, her şey tam da kendi istediği zamanda kendi istediği şekilde oluyor. Yani burada diyebileceğim bir formül varsa o da "Her insan karşılaştığı herhangi bir durumdan kendisinde olan potansiyel ve imkan kadar sorumludur." olur.

Buna kanıt olarak geçmişinde muhakkak bir örnek vardır, 'gücüm yetmiyor' diye çırpınırken o dert edindiğin şey kendi rayında ilerledi.

Çocuklarının ise her şeyi hissettiğini, anladığını lakin bunu dile getirmediğini unutma. Sana burada onlara hissettirme demeyeceğim, aksine hissettir. Çünkü öyle ya da böyle olumsuzlukları tanıyacaklar, burası dünya.

Lakin onlara hissettireceğin bu şeffaf halinde, muhakkak bir umut ya da öyle de böyle de her şeyin vaktinde olduğunu belli eden o gerçeği kabul ettiğini de hissettir. Bu birnevi gönül rahatlığıdır. Bu şekilde onlara tecrübe aşılamış olursun, tabii onlar bunu tecrübe değil eğitim kabul edecekler.

Dahası için yazabilirsin. :)