Kişilik & Karakter konusunda 10,7b cevap paylaştı.
Sabır seviyem kendimi bildim bileli hep aynı. Değişmedi, Kendimi bildim bileli. Geçmişe göre tek fark insanların yanlış yaptığını fark ettiklerinde verdiğim tepki yüz ifademe eskisi kadar yansımıyor.
Abi seni buraya geldiğimden beri görüyorum. Samimiyetle söylüyorum çık dışarı dışarda seni hayat bekliyor. İyisiyle kötüsüyle kolayıyla zoruyla. 2 yılı geçiyor ben seni göreli aynı depresyondasın çık artık hez dolaş işin yoksa bi işe gir çalış bi yerden yaşamaya başla
Maalesef dışarı çıkamıyorum gençliğimi istemeyerek eve kapalı geçirdim senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum senelerce eve kapalı yaşamaktan dışarıya hayata yabancı kaldım dışarı çıkmak beni korkutuyor aslında bu korkumu aşabilirim ama aşamıyorum çünkü insanlardan utanıyorum çekiniyorum bu yüzden kendimi hep geri çektim eve kapattım hayatın içinde olamadım hiç işe giremedim gezemedim eğlenemedim sosyalleşemedim arkadaşım çevrem olmadı kız arkadaşım sevgilim olmadı ergenlik ve gençlik yıllarım hep eve kapalı yalnız asosyal mutsuz geçti yıllarca böyle yaşamak kolay olmadı hep dayandım hâlâ dayanıyorum ama boğuluyorum nefes alamıyorum çırpındıkça daha da dibe batıyorum
Bence hiç bişey için geç değil terapi alabilirsin. İlk insan değilsin senin gibi evden çıkmaya korkan ve terapiyle aşan çok var. Kendine ne söylersen o olursun Bişeyi milyon kere söylersen gerçek olur o sürekli asosyalim dersen insan içine çıkamazsın niye çünkü beyin bunu öğrendi artık. Göz ardı etme en kısa zamanda terapiye başla veya dışarı çıkmayı sıkça dene
Terapi almanın bana hiçbir faydası olmaz ben çocukluğumdan beri bazı şeyleri aşamadım hâlâ aşamıyorum çocukluk ve ergenlik dönemlerinde kişilik gelişimimi sağlıklı tamamlayamadım hayata karşı yetersiz güçsüz pasif kaldım öz güvenim sosyal ve iletişim becerilerim de gelişmedi hayata dışarıya yabancı kaldım iş hayatı sosyal hayat aşk hayatı bunlar beni korkutuyor kendimi yetersiz tamamlanmamış hissediyorum koca bir gençlik eve kapalı geçti ve hâlâ evden dışarı çıkamıyorum evde yaşlanıyorum yaşım ilerledikçe her şey daha da zorlaştı
Terapi faydalı bir şey evet ama benim durumum farklı terapinin bana faydası olacağını düşünmüyorum çünkü benim ki çocukluk ve ergenlik dönemlerinden kaynaklı bir sorun yani o dönemlerde kişiliğim gelişmedi hiç açılamadım kendimi aşamadım hiçbir yönden gelişmeden yetişkinliğe ulaştım bu yaştan sonra bazı şeylerin değişeceğini de düşünmüyorum kişiliğim hayata karşı çok güçsüz yetersiz zayıf maalesef ben hayatın dışında kaldım
Ben kendimi tanıyorum biliyorum kişiliğimin farkındayım bu yaşıma kadar olmak istediğim gibi olamadım yapmak istediklerimi yapamadım gençliğim de ziyan oldu gençliğimi istemeyerek eve kapalı geçirdim senelerdir dışarı çıkmak istiyorum ama başaramadım yıllar böyle geçti gitti en güzel yaşlarımı yaşayamadan kaybettim herşeyden mahrum kaldım senelerce evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum kişiliğim gerçekten hayata karşı yetersiz zayıf güçsüz kaldı güçlenmiyor da 35 yaşındayım ama hâlâ bir hayatım yok özgürlüğümü hissedemiyorum kendimi bir birey gibi göremiyorum kendimi hiç genç gibi hissedemedim bence benim durumum düzelmez gibi geliyor bana
Sabırlı bir insanım. En son tahammülsuzluk sınırımı ülkeyi bu hale getirenler aşmıştı ama sonra dedim miillet mutluysa ve tepki vermiyorsa bana ne oluyor ki? Ben hayatımı yine geçindirebiliyorum.