Kendimizi gerçekten sevip sayıyor muyuz?

Bu kendine aşık olma olayı tamamen popüler Kültürünün en büyük hastalıklarından.

Bunla alakalı da çok fazla makale var yani kişisel gelişim artık ikiye ayrılıyor 1.) kişisel gelişim ve 2.) popüler kültür kişisel gelişim.

İkinci siz çok sağlıksız bir durum ancak şöyle bir farkı var kısa vadede çözüm ve sonuç elde ettiği için insanlar arkasından çok gidiyor ama temelde uzun vadede çok büyük yanlış.

sevgi tabiatı gereği Karşı tarafa yansıyacak bir kavram. Şu an dünyadaki sevilme kaygısı tüm sistemi bozuyor.

İnsanlar aslında sevmek sevmek yerine sevgi ihtiyacını gidermek peşinde. b Halbuki sevgi böyle bir şey değil sevgi karşı tarafa değer vermek alakalı bir durum ve koşulsuz olarak sevgi oluşur karşı tarafta Sevginin yine tabiyatı gereği ona karşılık verir. Sevgi karşı tarafa yansıyandır aynı gülümseme gibi gülümseme bu ulaştığı gibi bir insan gülümsediği zaman o o karşı tarafta gülümseyecektir.

Bu şekilde aslında sevgi karşılıklı bir kavram olmalı.

Ama günümüzde seven çok az insanlar var. Sadece diyelim sevdi karşılık bulamadığı için sevmeyi bırakan da çok insan var.

Bu sefer sevmek odaklı bir toplumda herkes sevgi kendine yönlendirmeye kendime aşığım kendimi seviyorum ben önemliyim diyerek sevginin tabiatına uygun olmayan bir hale geliyor.

Bir tavrı mı tabiatından çıkarabilirsiniz olağanüstü hallerde ama bu kısa vadeli ve bir kereliğine olur. Uzun vadede bunu devam ettirirseniz ve bunu asıl ve doğru olarak kabul ederseniz uzun vade çok büyük SORUNLAR ortaya çıkar. Ki sorunlu bir toplum mevcut.

Aslında bunlar modern hastalıklar bu arada: geçmişe baktığınızda çok eski zamanları dahil geçmişe baktığınızda; Hiçbir gerçekten seven yürek “ben kendime aşığım” “Canım Kendim” gibi saçma sapan cümleler kurmamıştır.