Bu durumda ne düsünürsünüz?

Bu durumda şuna bakarım: neden sordu?

Eğer sohbet akışında, rahat ve doğal bir şekilde söylediyse; bunu büyütmem. Herkesin gözüne başkaları hoş görünebilir, bu insani bir durumdur. Burada olumsuz bir anlam aramam.

Ama eğer tonunda bir onay arama, kıyaslama ya da beni ölçme hali varsa; o zaman içimde bir soru işareti oluşur. Çünkü bu, güzellikten çok güven ihtiyacını gösterir. Böyle bir durumda cevap vermekten ziyade, hissettirdiği şeyi konuşmayı tercih ederim.

Yani düşüncem şu olur:

Sorunun kendisinden çok, niyeti ve bağlamı önemlidir. Doğalsa sorun yoktur; rahatsız ediyorsa konuşulması gereken bir sınır vardır.