Orta yaşlarda bu durum normal midir?

İstanbul’da doğmuş büyümüş 90lar nesilin çocuğuyum. Askere gidene kadar çocukluğumu sonuna kadar yaşadım. Askerden sonra eskiye bir özlem oldu çünkü iş hayatına atıldık ve aynı sokakta oynadığımız, birlikte vakit geçirdiğimiz arkadaşlarla eskisi gibi toparlanamadık. 30 dan sonra neredeyse hiç birbirimizi göremez hale geldik çünkü çoğu evlendi aralarında tek bekar ben kaldım. Haliyle onlar da çoluk çocuk büyütüp ev geçindirme mücadelesi içerisindeler. Ben hala evlenip yuva kurmak istemiyorum benim yaşam alanıma ters. Hayatımda sevgili bile istemiyorum. Özlediğim tek şey o eski arkadaşlık. Evlilikmiş sevgililikmiş olmaz olsun, 90 lara geri dönmek istiyorum sadece. He yeni birileriyle arkadaşlık kursam bile eskinin verdiği arkadaşlık gibi olmuyor. Evden işe işten eve gelen. Bazı vakitler dışarı çıkıp hava alan birisi haline geldim.
Orta yaşlarda bu durum normal midir?
Cevapla