Sevgisizlik sizi güçlendirir mi, zayıflatır mı?

Sevgisizlik özünde çok tehlikeli bir şeydir, hiç öyle hafife alınacak bir şey olduğunu düşünmüyorum yani seri katiller, suçlular, uyuşturucu bağımlıları ve psikopat bireylerin hepsinin böyle geçmiş hikayelerine baktığında mutlaka bir yerlerde sevgisizlik ve ebeveynleriyle alakalı bir problem olduğu ortaya çıkıyor. Her sevgi görmeyen kişi psikopat olacak diye bir şey tabi ki yok, elbette bu kişinin biraz kendisini geliştirmesiyle de alakalı bir durum ama maalesef istisnalar kaideyi bozmuyor.

Yorumlara katılmıyorum. Eğer çocukken sevgisizlik yaşıyorsanız bu sizi hayata 1:0 yenik başlatır. Güçlenmezsiniz. Zayıf karakterli olursunuz. Yetişkin olduğunuz da bile hâlâ sevilme arzusuna istek duyarsınız, çünkü bu sizin sizde eksik olan parçanız. Bu da hatalar yapmanıza sebep olur. Sevgisizlik insanı güçlendirmez, zafiyetler getirir.

Sevdiğim kişiler tarafından sevilmek güçlendirir tabiki ama sevgisiz de zayıf hissetmiyorum çünkü zaten hep sevmeye alıştım , sevdiklerim için bir şeyler yapmak beni mutlu etmeye yetiyor yeterki bunun karşılığında zarar ya da düşmanlık görmeyeyim