Yalnız kalmaktan korkuyormuyum?

şu an çevremde bir sürü arkadaşım var ama çoğuyla anlaşamıyorum. Anlaşamıyorum derken aslında fikirlerim hiç birisiyle uyuşmuyor ve farkettirmesemde çoğundan konuşma tarzlarından konuştukları konular hakkında eleştiri yapıyorum kendi içimde ve rahatsız oluyorum. Mesela çok yakın bir arkadaşım var bir çocuk ona abayı yakmış yaklaşık 1 senedir peşinden koşuyor zavalli çocuk bu arkadaşımda buna boşlukta hissettiği zaman yüz veriyor ama bunu farkettirmeden yapiyor yani ben böyle yapıyorum demiyor yoo kanka her şey yolunda arkadaşız işte falan diyor bana ama çocuk umutlanıyor çıkmak istediğini söylüyor sonra arkadaşım da ayy bilmiyorum çıkmayacağım sanırım diyor ağzına yapıştırasım geliyor açıkçası bu çocuk kaç kere bu kız yüzünden depresyona girdi böyle bi kalpsizlik olamaz gerçekten. Yani bunun gibi şeyler şimdi diyeceksinizki e sende kişiliği seninle uyuşan birini bul. denedim arkadaşlar ama maalesef çevremde yok bende maalesef konuşcak birim olmayacağı için iletişimimi kesmiyorum artı olarak yakın arkadaşım olduğu/oldukları için çoğu sırrımıda biliyorlar bi zahmet napsam bilmiyorum sanırım bi kenara çekilicem kimseyle muhattap olmicam düzgün böyle huyları olmayan birini bulana kadar ayrıca ülke ne kadar da cnsl açlık çeken bir ülke olmuş arkadaş konuşmaya çalıştığım her insan cnsllk konuşuyor hiç mi saygınız yok karşınızdaki insana ne olarak görüyorsunuz oyuncak mı? delirmişiz ülkecek neyse bukadardı teşekkürler okuyan herkese