Ruh sağlığınız için, uzak durmanız gereken şeyler nelerdir?

Bak bu soruya uzun uzun yazarım işte..

Şaka adı altında çirkin bir söz söyleyip cümle sonuna bir kahkaha eklemeyi, birinin acısını kendine eğlence malzemesi yapmayı, psikolojik şiddeti, ahlâktan vurmayı, küfür etmeyi mizah yapmak zannediyorlar. Her işlerine karışılmasını, sınırlarının kevgire dönmesini, özelini ve mahremini ortalığa saçmayı, kişisel tercihlere saygısızlığı samimiyet zannediyorlar. Çatışmacı iletişim dilini anlaşmak, her cümlenin sonuna cinsiyetçi bir küfür kondurmayı havalı olmak, eleştiriyi kavga, kavgayı güç, insanları çıkar doğrultusunda yönlendirmeyi rehberlik etmek, cebini doldurmayı gelişim, bilgi ezberleyip bilgi ticareti yapmayı entelektüellik, görgüsüzlüğü paylaşımcı olmak, insanların acıları üzerinde tepinmeyi ve onlardan kahramanlık devşirmeyi dert ortaklığı ve çözüm geliştirmek yerine birlikte dövünmeyi dostluk, akıl vererek ego tatmini yapmayı çözüm sunmak, laubaliliği samimiyet, hadsizliği (sınır bilgisizliğini) öz güven, tanışıklığı arkadaşlık, arkadaşlığı dostluk zannediyorlar.

Birbirlerinin hayatını mahvetmeyi aile olmak, ego ve güç savaşlarını eş olmak, rekâbeti arkadaşlık, küstahlığı girişimcilik/atılganlık, devlet soyulurken uyumayı ama ekmeği elden gidince bağrınmayı vatandaş olmak, dinin hiçbir gerekliliğini yerine getirmediği hâlde çevreye Allah kitap edebiyatı yapıp herkesin özel hayatına ve kişisel tercihlerine burnunu sokmayı (yobazlığı) dindarlık, eline bir tane kitap almadığı ve cehâlet içinde yüzdüğü hâlde yav üzerinden prestij sağlamayı Atatürkçülük, iki havalı slogan atmayi milliyetçilik, resmî bayramlarda gövde gösterisi yapmayı vatanperverlik zannediyorlar.

Dinlemeyi susmak zannediyorlar, anlamayı ve anlaşmayı hak vermek, hak vermeyi yenilmek, yenilmeyi dünyanın sonu zannediyorlar. Derdini açtığında demagoji, mutluluğunu paylaştığında nispet, bilgini paylaştığında ukalalık yaptığını, sınırlarını koruduğunda soğuk, kendini sevdiğinde narsist, özelini kendine sakladığında bir haltlar yiyen sinsi, “ben” dediğinde egoist, kendinle gurur duyduğunda kendini beğenmiş/kibirli zannediyorlar. Sevmeyi ve sevilmeyi hırpalamak, taraftarsızlığı düşman olmak, bir sürüye dahil olmayı akıllılık, ahlâksızlığı sevişmek, sevişmeyi çiftleşmek, önüne gelenle çiftleşmeyi çağdaşlık, hiç çiftleşmemeyi yahut tek bir kişi ile düzenli çiftleşmeyi (evliliği) kutsallık zannediyorlar ve tüm bu kavram kargaşalarına açıklık getirdiğinde “Sus bilmişlik yapma!” diyorlar. Zor bir toplum değiliz vesselam; hasta (câhil) bir toplumuz. Fakat sadece hasta da değiliz; hastalığımıza sıkı sıkıya bağımlıyız.

Bana “Biraz insanlarla yakın temas ve iletişim kur..” diyorlar. Bedenlerimiz arasında birkaç metre olsa ne yazar, bilinçlerimiz arasında milyonlarca ışık yılı var.. Sesim kulağa ulaşıyor da, anlam bilince ulaşmıyor ki..
Kısaca; insanlardan uzak durmak gerek. En azından belli bir sınır çekip o sınırı kimsenin geçmesine izin vermemek şart