Hangi tür insanlar çekilmez olur?

Kendini vazgeçilmez sanıp, her türlü şımarıklığı, saygısızlığı, pişkinliği yapan şeytan karakterliler çekilmiyor. Hep bana, hep bana diyenler çekilir cinsten değil. Empati yapmayıp hep kendini haklı görenler, bir başkasını utandırmayı marifet sananlar, sayanlar.. Ben gücümün yettiklerine zulmederim ama onlar bana bir şey yapamaz diyen kibirli akılsızlar, pusu da bekleyenler, açık kovalayanlar çekilmiyor, çekilecek gibi de değiller. İyi niyet adı altında, kıvırta kıvırta lakin kötülüğünü isteyerek laf sokanlar, güya akıl veren akılsızlar, yarasa ve mercimek beyinliler, içi düşman dışı dost olan ikiyüzlüler, düşürmek için, laf sokmak için fırsat kollayan kendini akıllı sanan lakin akılsızın daniskası olanlar, zira akıllı kişi kendine bakmadan konusmaz, boş ver der, uğraşacağıma değmez der, olgun hareket eder, ikiyüzlülüğü akıllılık sanmaz, olgunluk akıllılıktır, hürriyet akıllılıktır, birisinin maşası/yalakası olmak değil, yalaka olan korkaktır. Birisine öğüt verip dinlemiyor diye gardını alanlar çekilmemeli, sen öğüdünü vermişsin, insalığını yapmışsın, tabii niyetin insanlıksa.. Gerisi karşı tarafı alakadar eder, sırf verdiğim öğüt dinlenilmiyor, tutulmuyor diye çirkefleşenler var, hayırdır niye çirkefleşiyorlar, kibir duygusu kendilerini rehin alıyor çünkü, halbuki ne kadar acizler, benim sözümü nasıl tutmaz diye geberiyorlar, hükümran olmak istiyorlar çünkü. Kendine bakmadan bana akıl veren yarım hocaları, avamları çekemiyorum, kaç kez ellerine ilmihal alıp okudular kim bilir, işlerine gelen kısmı alıp ona günah diyorlar, günah sadece bana mı özgü, siz evliyasınız da benim mi haberim yok, kaç kez özeleştiri yapıyorsunuz acaba omurgasızlar, kendilerine bakmayıp milleti kınayanlar. Çekmedim hiçbirini, çekilmek istediler hayatıma, sızmak istedi sızıntılar, attım, birbirlerine bıraktım onları, birbirlerini yesinler. Kendi değerinin/becerisinin farkında olmayanlar da kendilerini harcıyorlar, tam pataklanmalık onlar.. Milletle alay edenler kendilerine aynada nasıl bakıyorlar, bakabiliyorlar, mideleri bulanmıyor mu kendilerinden, birisini sevmezsen uzak durursun, alay ettiğin kişi küçülüyor, sen büyüyor musun yani, bence tam aksi oluyor, halbuki alay eden kişi görse ne denli aşağılık olduğunu, ben sadece sevdiklerimle alay ederim, o da çok sevdiğimden, sevmediğime kelam etmem, alay etmekteki maksadım kendinden koparmak için değil, devirmek için, linç etmek, delirtmek, adını deliye çıkarmak, kendisiyle kavga ettirmek, utandırmak için değil, sadece sevdiğim kişiye takılmayı, kızdırmayı, kızıştırmayı seviyorum, sevmesem uğraşmam.. Kardeşlerim de benim kendileriyle alay etmemi çekilir bulmuyorlar, benimle niye alay ediyorsun dediğinde kardeşime; "sevdiğimden"demiştim,"ben böyle sevilmek istemiyorum"demişti lakin huylu huyundan vazgeçmez, ayrıca o da benimle alay ediyor, herkes sever sevdiğine takılmayı. Nasıl ki başkalarının çekilmez özelliği varsa, bizlerin de oluyor burada yorum yapan arkadaşlardan birisinin de dediği gibi.. Mutmain olana kadar, anladığım halde aynı suali birden fazla sormuşluğum oluyor, bu yönüm bayağı bir çekilmez, didik didik ediyorum, kurcalıyorum lakin bunu çok önem verdiğim konularda yapıyorum..

Kıskanç, sürekli kendini yarıştıran, negatif, aşırı hırslı, kendisiyle birlikte karşısındakini de dibe çekmeye çalışan, sürekli zor beğeneni oynayan, narsist, depresif, iki yüzlü ve cahil olanlar, başarı karşısında alkışlama değil de aşağılamayı tercih edenler hiç hiç çekilmiyor.😑

İki yüzlü, yalancı, atıp tutmayı seven, her şeyi ben biliyorum , ben en iyisini biliyorum diyenler, takıntılı olanlar, kavgacı, düşüncesiz , alttan almayı bilmeyen