Kendisini âni bir boşlukta hisseden birisi, hayatına ruhen ve zihnen nasıl anlam katabilir?

İnsan boşluklarla doldurmaya çalışıyor ya hayatını... Bilmiyor ki, içindeki boşlukları görmeden dışarısını doldurmak boşunadır. Dışarının birimi rakamlardır, zamandır. Ama içerisinin birimi duygudur, hissiyattır. Dışarısı geçici hissiyatlar oluşturur. İçerisi ise kalıcı duygulara ihtiyaç duyar. Tuzak da burada ya işte, geçici hissiyatların eksikliğini hisseder. Eksik dediği duygudur aslında, ama gider yine de duygusunu eksiltmeye çalışır insan. Duygu seçtiği için, içindeki boşlukları görmekten kaçar. Koca bir evi varken, evin bir odasında yaşamayı seçer. Tüm hayatını o odaya sıkıştırmaya çalışır. Her işini o odada halletmeye çalışır, evine gelen herkesi o odada misafir etmeye çalışır. Oda kalabalık olsa da, deneyim sığdır. Çünkü hayatı bir kaç duyguya sığdırmaya çalışır..

günlük rutin oluşturup rutinine tutunabilir. bir şey yaratmaya başlayabilir, ne bileyim bir şey yazar, öykü vs ya da resim çizebilir. hiç yaratıcı değilse bitki ya da hayvan besleyebilir. bir şey yaratmak, ona bağlı kalmak iyi gelir yani.

yeni beceriler edinmeye başlayabilir. geleceğini sekillendirebilir..