Yalnızlık bir tercih mi, yoksa mecburiyet mi?

Tercihse güzel, mecburiyetse iğrenç bir olgudur. Bu olgu genel de seçim sonucu olmaz. hayat insanı kimi zaman yalnız bırakır, kimi zaman fırsatlara boğar. insan sürekli yalnız kalabilecek bir canlı değildir. mutlaka sosyal ilişkilere ihtiyaç duyar. bazen tercih sonucu yalnız kalma durumu, yerini mecburi yalnızlığa bırakabilir. tercihe bağlı olarak uzun süre yalnız kalan bir kimse, belli bir vakitten sonra artık insanları özlemeye ve onlara yaklaşmak için kendine bir fırsat tanımaya karar verebilir. fakat karşılaştığı ilk insan, yalnızlığı tercih etme sebebi insanlar gibiyse ve bu kimse yüzyılın cenabeti olarak hep aynı tip insanlarla karşılaşıyorsa, artık yalnızlık tercih değil, bir mecburiyet olmaya başlamış demektir. bundan kurtulmanın yolu kendini spora, kitaplara, araştırmaya ve gezmeye vermektir. unutmayın ki, her güzel kitap ya bir seyahatle ya da alışılmışın dışında yeni bir kimsenin gelmesiyle başlar.

"Seçilmiş bir yalnızlık insanın sahip olabileceği en büyük lükstür."

~Charles Bukowski~

Bazen tercih bazen mecburiyetten ama genellikle mecbur

Duruma göre değişir bence. Bazıları için tercihen, bazıları içinse mecburiyetten