İyi olmak için içimizdeki karanlığa mı ihtiyacımız var?

Evrendeki her şey ying yang gibi denge içinde. Mesela uzayda bile bizim henüz tam anlamlandiramadigimiz karanlık enerji ve karanlık madde birbirini dengeler.

İnsanın da böyle olduğuna inanıyorum. Eğer birine kötülüğü dokunan biri varsa, gelecekte de aynı oranda büyük iyilikler yapma potansiyelini içinde taşıyordur. Ne kadar kötü bir insansan, iyi bir insan olma yolunda diğer insanlardan daha fazla gelişme kaydedeceksin demektir. Mesela hapishane filmlerinde bile karakterleri severiz, hayran kalırız. Halbuki hepsi kötü işler yaparak hapse girmişlerdir. Ama seyirciye onların içindeki iyilik potansiyeli yansıtılır.

Ben sanmıyorum ki yeryüzünde Allah'ın sevmediği bir kulu olsun.. İçimizden en kotulerimiz bile Allah'ın, bu bütünün bir parçasıyız ve sevilmeyecek tek bir insan bile yok. Siz ne düşünüyorsunuz?