Kadeh tapınağından gelen bir sesin kehanetine göre ancak acı verecek kadar güzel olanlar bir ruhu esir düşürebilecektir. Kalbin, bir ruhu kendine esir düşürebilecek kadar güzel mi?
Acı verdigim oldu.. bunun güzellikle bir ilgisi yok.. acı çekiyor ama benim vicdanım çok rahat.. geceleri uykusuz kaldığını biliyorum... sabah uyandığındaysa ilk aklına gelen hâlâ benim. bedeni bulunduğu yerde yaşıyor ama onun aklı bende.. buna zamanla alışacak.. artık ilk uyandığında ben gelmeyeceğim aklına.. uykuları düzene girmeye başlayacak.. sonra suretimi bedenimi sesimi kokumu ismimi benle ilgili ne varsa yavaş yavaş unutmaya başlayacak.. ama kendine acı çektiren bir kadının var olduğunu asla unutmayacak..
Belki acı verecek kadar özgür bir ruhum var. Ancak başka bir özgür ruh, tutsak olmak için can atmayan bir ruh bana eşlik edebilir. Ben ruhumu çok seviyorum, özgürlüğü bana acı vermez, tutsak ruhlara acı verir. Tüm her şeyden uzak, kendini bulmuş bir ruh benim ruhum takdir edebilir. Acı veren ben değilim, acı çekmeyi tercih edendir acının kaynağı.