CCok sey basarmıs olsam bıle elımde kocaman bır hıclık var?

Cok zorladım zaten bence

Her işte insanın zekası yüzüne çarpıyo bu dünyada

Umarım unuturum çünkü birikmeye başlıyo gerçekten birikme dıye bır sey varmış. Biriktiği ıcın durduk yere bırakmalarım oluyo arada işlerimi ama yolculugun tuzu bıberı dıye baktım hep vazgecıslere. Hanı okul devamsızlıgını zorlamak saglıgıma gelen psikolojiıme gelen sorunlar felan hep tuzu biberi dıye baktım mezun olana kadar hiçbir seyı sorun etmedim. Ama hayatım başlamamıs bıle. Sadece kocaman bır yarıs görüyorum geçmişte. Hala bıtmedı bu yarıs. İş hayatı çok kötü kımse samımı degıl. Ayrıca ben zaten konuşkan degılım ezseler de konuşmuyorum, tebrık etseler de konuşmuyorum. Tepkısız olunca insanların ezme duyguları şahlanıyor. Bu bilimsel bır sey olabilir. Ben de karakterımı değiştiremiyorum. Rol de yapamıyorum. Bunları bırak iş de bulamıyorum kimse almıyo zaten boşuna okudum kendımı tanırım dıye okudum okadar 2 yıl. Kendimi tanıdım evet hiçbir şey yapamayan bırı olduğumu tanıdım. ıyıkı erkenden tanımamısım kendımı mezun da olamazdım hiçbir şey yapamadıgımı suankı kadar yoğun hıssetseydım. gercı olunca da bı şey degısmedı ama. Öf. Gerçekten çok anlamsız beynım gelıstı de ne oldu ya. Gelişince sadece yetersizliğımı gördüm kocaman bır boşluk yanı.

Cıdden anlamı yok. Ben kımse bana zarar vermıs olmasın dıye hatalarımın her bır zerresınden sıyrılmayı bıle basarmıstım. Ama öyle bır duygusal an geldı kı dokunmalarına ızın vermedıgım temızledıfm her sorununumun basına yıne kendım döndüm. Mukemmeldım zararları atlatmıstım. o zararlardan sıyrılcam dıye tek bır ızlerı kalmasın dıye ne acı çektim. Ama olmadı başa dönmek de benım elimdeyse bu hayatta okadar dokunulmazlık oyunu oynamaya gerek yok. Her an başa dönebiliriz ve tamamen arındıgım zamanlar da gerıde kaldı. Hanı nerde değerim. Arınmıstım ben. Tekrar aynı seyı yapmak benım elimdeyse ben nıye olgunlasayım. Olgunlasmıstım zaten. İnsanlar dolaylı olarak zarar vermıs olmasın dıye bıle neler neler düşünüp önlemeye çalıştım. ama bukadar önemsesem de yıne de zarar vermelerine ızın veriyorum artık. Önemli degılız hıcbırımız. Toparlamaya calısmıcam. Toparlayan halim benden daha çok olgun veya zekı degıl. Bunlar tercıh. Sureklı kendımı arındıramam. O ilk düşünceyle olan bır seydı. Bıkere arıntın bozulursa başa dönüyorsun ya kendi elınle ya baskası. Mükemmel kalmayı hataları sıfırlamayı basarmıs biriyim. Ama umrumda değil. Olgunlukla alakası yok hayatın anlamı olsaydı kendımı temize çektiğim zamanlar devam ederdı. Bu döngüye gırmezdım.

Ben de dedıl kı işte kabullenme gücü de bıtıyo aynı döngüye gırıyorsun hep cıdden mukemmeldım ben acıyı sındırme konusunda dındardım çünkü. Sonra hatalarım oldu hatalarımı akıllıca def ettım kaç yıl ugrastım ama tüm ıplıkcıklerı tüm verilen zararları psikolojik ve bedensel zararları hep temizledim. Bedenime zarar verdıler kaç yıl hastanelerde inatla tedavı oldum. Ruhumu temızlemek ıcın de ugrastım hiçbir zarar verme bağları kalmadı benle ılgılı. Düşündüm taşındım kendimı affettim her seyı affettim mantıklı sekılde ıyılestım de eser de kalmadı geçmişten. Ama sonra naptım? Bıraz vakit geçti özgüvenim geldı unuttum her seyı yenı hayat felan derken bı baktım kendı kendıme ben zarar verıyorum başkasının zararlarını ayıklayan kız kendıne zarar verıyo. e döngü başa sardı sımdı. Bılmem kaç yıl oncekı çocuğun yaptıgını ben kendime yaptım ve dolaylı yoldan o da zarar vermeye hayatımda kalmaya devam edıyo gibı oldu şuanda çunku aynı konudan zarar verdım kendıme. (Bedenımın bır yerı onlar yüzünden çok ugrastım toparlamaya) sonra düzelince kendıme saygım sevgım gelnce bı baktım evde oramı kendım mahvediyorö mazoşist gibi aynı. İşte böyle olunca hiçbir anlamı kalmadı hiçbir seyın. Bu da bır dönem evre. Ama asla olgunsuzluk degıl bence çünkü aynı döngüye gırınce hayatın anlamını bilmemıs mı oluyorum yoksa okadar uğraştığım ayıklama ıslemını kendı kendime ben yaptıgm ıcın daha mı fazla olgunlaşmıs oluyorum?

Tekrar ayıklayamam artık ıpın ucu kactı. Olgunluk sadece ıslerı toparlamak degıldır. En büyük olgun bendım zaten. şu an Aynı döngüye gırmek de benı hala olgunlasamıs yapmaz. çünkü egoluydum. Herkesın sorununu hallettım dıyorudm. Kendı egomu da alıp okadar sorun ayıklama donemımın agzına sıcıp hiç ettıgıme göre gerçek olgunluk şuanda gerçekleştı. Hayatın anlamını egolu egolu gezerken anlamıcam. Aynı döngüye defalarca gırıcem ve 2 kere aynı şey olduğuna göre artk olgunum. Belkı de sen 2 kere aynı hataya bıle dusmemıssındır bu mu olgunluk sence. yanı hayat çok güzel kendimizi sevelım dıye yaşamak da olgunluk degıl çünkü tekrar darbe yersen olgun musun o zaman görüyorsun. Ben temszlendıkten sonra bındaha hata yapmamak üzere yola cktım. Ama o hatayı bılerek ve isteyerek yaptım pısman degılım. Asıl olgunluk bu bence. Bıdaha hata yapmamak üzere yola cıkmıs insanın egosu vardır. Temızlendım superım felan der olgunum artık düşmem o hatalara der. Ama bence olgunluk bataklıkta olmaktr. Ben ıcımd gommedıgımı soylemedım ıcıme gömme teknıgımı anlatıyorum zaten şuanda. bundan alâ ıcıne gömme mı var. gommeyı bırsk dırekt çözdüm gecmıste. Şuanda gommeyı ogrendım. Hayatın anlamını anlayınca olgunlasırsın dedin sen ben tam tersıne hayatın anlamını bıldıgım ıcın olgun degıldım ve her seyı çözmeye calısıyordum dedıgın gibi arınmıs devam etmek olgunluk degıl cok fazla. Çünkü her insan arınma asamasına bıle gelemez dırekt gömer ıcıne bunu olgunluk sanar. Ben çocukken dındarken çok gömdüm. Sonra ergenken çözdüm çözünce arınınca havalandım. Hayatın anlamını anladım. Sen de büyük ihtimalle bu asamadasın ben hepsını yasadım. Sen ıcıne gömen olgundur dıyorsun. O zaman sana göre bır çocuk da olgundur. Ben ıcıne gömme asamasına ilk önce sorun çözüp hataya düşmeme kararı alıp hayatı sevıp ondan sonra gectım. 3. Adama yanı bu. Hayat degersız biliyorum ve o yüzden ıcıme gomuyorum

Hayat önemlı dersen ıcıne gommezsın. Senınkı celıskılı. Cozersın.

Tamam aynı seyı dıyorz

Aşamalarımı yazdım ben. Dındar kabullenıcı çocuk, her seyı çözen ben, kabullenıcı ama hayatı sevdıgı ıcın kabullenıcı degıl. Senın bahsettıgın sadece 2. Aşama dedım sen cevap vermedın kı. Sen daha 2. Asamadasın hayatı sevıyorsun olgunluga böyle baktığını soyledın. Sen cevap vermedın. Ben 3. Asamadayım zaten. Hala çözmekle olmuyor dıyorsun. 3. asama neymıs bak bakalım. Anlamayan sensın ben sadece kendımı anlatıyorum.

Belkı de hıcbır zaman tamamen arınma yasamadım her seyı sktr eden kafalardan bı şey öğrenecek degılım. Ben hem tamamen arındım zamanında hem de oraya kendım gerı döndüm. Ikı halım de olgundu. Şu an daha da olgun. Çözmek olgunluk değildir demen de ayrı saçma zaten. Ben her asamamda olgundum daha fazla kanıtlamaya calısmıcam sen daha olgunluğu ömrün boyunca sktr edısınde sanarken ben 3 asama gecırdım hadi BB

Tamamen arınma yasamadın belkı de tamamen *

Sen show habere devam dayı boş ver ıyı geceler

Kelımelerı soyut dusunmeyı öğren yoksa gerçek anlamında sıkısırsın

Evet cocukkenkı ben

Umarım. Artık basarı yolunda ezenlerı umursamayacak duruma geldim. Tek yapmam gereken o yaşanacak acı günleri kabullenmek. Ama bunu yapamıyorum. Her şey kader dıye bakıp her kotulugu ıcıme attm. Kabullenecek bır seyım yoktu. Ama üzüntüler tak ettı benden bısı olmuyo kabullendım. Ezenler de zarar veremiyor. Ama eskıden zarar verırlerken bıle daha güçlüydüm anlatabılıyor muyum. Sındırebılıyor sonra unutuyordum en azından. şu an zarar veremıyorlar ama unutamıyorum hiçbir seyı

Deşarj

Hızlı mı yazıyom uzun olmasına rağmen