Hakkımızda bir görüşü olmasından önce bizi izlemiyor. Üstümüzde birinin bakışı olmadığında daha özgür ve kendimiz oluyoruz. Biraz da bu yüzden. Umrumda, eleştirileri dikkate alırım. Ama ancak beni bilen ve amacı yaralamak değil iyileştirmek olan kişilerden.
bu doğru ve çok akıl-zeka-bilgi gerektiren bir şey değil gayet basit şekilde anlatmış.
hayvanlarda böyledir, bizi eleştirmezler, kötü yönlerimizi eleştirmezler. mesela babama sen 50 yaşındasın yaşlandın demez, babamla beni eşit görür.
insan zihinsel bir canlıdır ve aslında bu yaratıcıya "hadi ordan" çekmiş anlamına gelir (bunu niçe bence biliyordu)
o yüzden insan başka bir insanı sevmez, başka bir insanda o sevmeyen insanı sevmez.
bunun nedeni her insan diğer insanların yaratıcıya "hadi ordan" çektiğini bilmesindendir. bu yüzden bir insan ne kadar iyi olursa olsun esasen başka insan tarafından sevilmez. o farklı zihin yapısı buna engeldir. peki neden?
farklı zihin yapısına sahip olması doğal değildir bu bir "karardı"
Umurumda değil insanı olamadım hiç. Çok umrumda ben doğru olmaya çalıştıkça eğrisin diye imada bulunulmak bile beni zedeliyor. Özellikle de karşımdakinin durumumun benden beter olması ve beni eleştiriyor olması, kırmamak için tahammülümün onu kusursuz hissettirmesi. En büyük sal. klığım.
@VuRKaN25 bak bu da bir görüş ve şu an sen de beni ve her eleştiri yapanı eleştirdin. Böylece dünya üzerinde ne mal insanlar var düşüncem teyit edildi.